“അതിപ്പോളാണോ എന്റെ മോന് മനസിലായെ?” അമ്മ അല്പം ശൃങ്കാരത്തോടെ തമാശപോലെയാണ് ചോദിച്ചത്. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ അമ്മയെ നോക്കിയത്. അമ്മ എനിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് നിൽക്കുന്നത്. അമ്മയുടെ വയറും കാണാൻ അതിമനോഹരം. കറുത്ത ഇറുകിയ ബ്ലൗസിന്റെ താഴ്ഭാഗത്തു നല്ല വടിവും ഗോതമ്പിന്റെ നിറവുമുള്ള വയർ. അടിവയറ്റിൽ ഗർഭം ധരിച്ചതിന്റെ പാടുകൾ അല്പം കാണാമെങ്കിലും അവ വയറിന്റെ ഭംഗിയെ ഒട്ടും കുറച്ചില്ല. കുഞ്ഞു കുഴിയുള്ള പൊക്കിൾ… ഇറുകി മുറുകി നിൽക്കുന്ന ബ്ലൗസിൽ നിന്നും പൂർണ ആധിപത്യത്തോടെ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാറിടം… “ഈശ്വര… എന്തരു ഭംഗിയാ ഈ അമ്മയ്ക്ക്… ഇതൊന്നും ഞാൻ ഇതിനു മുന്നേ ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുപോലുമില്ലല്ലോ…” ഞാൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞും പോയി.
“നീയിതെന്താ എന്നെ ആദ്യമായാണോ കാണുന്നെ? ഇങ്ങനെ എന്നെ ഉഴിഞ്ഞു നോക്കുന്നതെന്താ…?” അമ്മ ഒരു കുസൃതിയിൽ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ അടുക്കലേക്കു വന്നു. അപ്പോഴാണ് ഞാൻ മാസ്മരികതയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്. അമ്മയെ ഒരു അപ്സരസിനെ കാണുന്നപോലെയാണ് ഞാൻ അന്നേരം നോക്കിയത്.
“നിനക്ക് കാപ്പി വേണോ?” അമ്മ ചോദിച്ചു.
“അതെന്താ അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം? എന്നും കുടിക്കുന്നതല്ലേ? അമ്മ കാപ്പിയിട്ടില്ലേ?” ഞാൻ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. ഒരുപക്ഷെ ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയിരുന്നതുകൊണ്ടു ഇട്ടുകാണില്ല.
“കാപ്പി ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഇട്ടു തരാം. അല്ല.. ഇവിടൊരാൾക്കു ഇപ്പൊ പാലുകുടിയാണല്ലോ പുതിയ ശീലം.. അതുകൊണ്ടു ചോദിച്ചതാ…” അമ്മ എന്റെ കവിളിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.