Posted by
”നക്ഷത്രാ…”
വിഷ്ണു വീണ്ടും വിളിച്ചു…അവന്റെ ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.
അവൻ മുട്ടിലിഴഞ്ഞ് കാറിന്റെ മറുവശത്തേക്ക് നീങ്ങി. പക്ഷേ, അവിടെയും അവളില്ലായിരുന്നു.
എയർബാഗ് മാത്രം ശൂന്യമായി വിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. വിഷ്ണു പതുക്കെ നിരങ്ങി നീങ്ങി ആ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. അവിടെ വെളിച്ചമില്ല, പുറത്തെ മിന്നൽ വെട്ടത്തിൽ മാത്രം ഇടയ്ക്ക് തൂണുകൾ തെളിഞ്ഞു കാണാം.
പെട്ടന്ന് ഒരു നിഴൽ രണ്ടാം നിലയിലേക്ക് മാറുന്നതവൻ കണ്ടു…
“നക്ഷത്ര”
“മ്മ്…..ഹ്യൂ”
, മുകൾ നിലയിൽ നിന്ന് ചില ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടു. ചെരുപ്പുകൾ കോൺക്രീറ്റിൽ ഉരയുന്ന ശബ്ദം. അവൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് നോക്കി. കുറച്ചു ദൂരെയായി ചില നിഴലുകൾ ചലിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ആ നിഴലുകൾക്കിടയിൽ ആരോ ഒരാളെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി.
”നക്ഷത്രയായിരിക്കുമോ അത്?”
അവൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ശരീരം അവനെ പിന്നിലേക്ക് വലിച്ചു . ആ നിഴലുകൾക്ക് മുഖമില്ലായിരുന്നു, വെളിച്ചമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവരാരാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ വിഷ്ണുവിന് സാധിച്ചില്ല.
നക്ഷത്രയെ അവർ അപകടപ്പെടുത്തുമോ എന്ന ഭയം വിഷ്ണുവിനെ തളർത്തി. അവൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ കൈകൾ തറയിൽ കുത്തി മുന്നോട്ട് നിരങ്ങി നീങ്ങി. പക്ഷേ, തലയിലെ ആ പെരുപ്പ് കഠിനമായി. കാഴ്ചകൾ മങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ആ നിഴലുകൾ പതുക്കെ അവ്യക്തമായി… ഒടുവിൽ ഒരു വലിയ ഇരുട്ടിലേക്ക് വിഷ്ണു വീണുപോയി.