വാഹിദ് കഴുത്തിൽ ചേർത്ത് വച്ചിരുന്ന അവളുടെ മുഖം ഉയർത്തി ചുണ്ടുകൾ വായിലേക്ക് കടത്തി വളരെ മൃദുലമായി, മനോഹരമായി പാനം ചെയ്തു. എലിസബത്തിന്റെ കൈ അവന്റെ ശരീരമാസകലം ഓടി നടന്ന് രോമാഞ്ചം തീർത്തു.
“ന്ത് മിടുക്കനാ ഈ കുതിരചെറുക്കന്റെ കാലിടുക്കിൽ. എനിക്ക് വല്ലാതെ കൊതിയാവുന്നെടാ. ഒന്ന് എന്റെ അകത്തേക്ക് കുത്തിനിറച്ചു തായോ.”
എലിസബത്തിന്റെ കമ്പിതമായ ശബ്ദത്തിൽ ഇടറിയ വിറയൽ കലർന്നിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി ഉമിനീരിൽ കുളിപ്പിച്ച് നുണഞ്ഞു. ഉറച്ച മുലയിൽ പിടിച്ചു ഞെരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. മുലക്കണ്ണിൽ നോവിക്കാതെ മാന്തി. പിന്നെ, അതുകൊണ്ടൊന്നും തന്റെ സ്നേഹം മതിയായ വിധം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയുന്നില്ലെന്നു തോന്നിയിട്ട് അവന്റെ കക്ഷത്തിലൂടെ കൈ ചുറ്റി കെട്ടിവരിഞ്ഞു കവിളിൽ ഉമ്മകൊടുത്തു.
“എന്റെ ചെക്കാ.. എനിക്ക് നിന്നോട് ഭ്രാന്താണ്. നീയില്ലാതെ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും.. ഐ ലവ് യൂ വാഹിദ്. പ്ലീസ്.. എന്നെയൊന്നു കളിക്കെടാ. നിനക്ക് മടുക്കും വരെ അവിടെയിട്ട് അടിച്ചു ചതക്ക് മുത്തേ. അകത്തേക്ക് വെള്ളം ഒഴിച്ചോ, എന്തൊക്കെ സംഭവിച്ചാലും അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം..” അവൾ അവന്റെ കവിളിലേക്ക് തളർന്നു കിടന്നു. അവൻ എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ അവളെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു മൗനം ഭജിച്ചു കിടന്നു.
പുറത്ത് നിർത്താതെ പെയ്യുന്ന മഴയുടെ ആസുര ഭാവം വർദ്ധിച്ചു. ഇടവപ്പാതിയുടെ ഊർജ്ജസ്വലത ഭൂമിയുടെ നാഭിത്തടത്തിൽ ഭീകരമൈഥുനം നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.