മരുഭൂ വസന്തം 3 [ലസ്റ്റർ]

<span;>വലിയൊരു അഗ്നിദണ്ഡ് അവിടെ വിറച്ചു വിറച്ചു കരുത്താർജ്ജിക്കുന്നത് എലിസബത്തിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. ശരീരമാസകലം കുളിരു കോരി. വിറക്കുന്ന വിരലുകളോടെ അവൾ തുടയിടുക്കിൽ പാതിയുണർന്ന കുണ്ണയിൽ പിടിച്ചു ഞെക്കി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ആ കുറുമ്പൻ കളിക്കൂട്ടുകാരനെ കൊഞ്ചിച്ചു ശല്യം ചെയ്തിട്ട് തന്റെ ജീവോന്മാദത്തിന്റെ അളവുകോലിനെ  വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി. അവൾ നന്ദിയും സ്നേഹവും കരുതലും ജീവനൊമ്പരവും കലർന്ന അനുരാഗ വൈവശ്യത്തോടെ വാഹിദിന്റെ കവിളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറി അമർത്തി ഉമ്മ കൊടുത്തു. കവിളിൽ തന്റെ വലിയ ചുവന്നു വിങ്ങിയ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. വാഹിദിന്റെ കൈ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ വിശ്രമിച്ചു.
<span;>”നീയില്ലാതെ ഞാനില്ല വാഹിദ്.. വെറും വാക്കല്ല. ഇന്നോളം ഞാൻ ശരീരത്തിൽ മാത്രമേ ജീവിച്ചിട്ടുള്ളൂ. നിന്നെ  പോലെ ഒരുത്തനെയും എനിക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടായിട്ടില്ല.നിന്നെ വിട്ട് ഞാൻ പോവില്ല വാഹിദ്..” അവൾ അവനിലേക്ക് തന്റെ ഭാരം ചാർത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
<span;>”ഞാനത്ര ഹാപ്പിയല്ല എലീ.. ഞാൻ വളരെ ടെൻഷനിലാണ്. നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് ഞാൻ വന്നത്. എന്നിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കരുത്.” വാഹിദ് നിസ്സഹായതയോടെ പറഞ്ഞു.
<span;>”എനിക്കറിയാം.. ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും കൂടുതൽ കിട്ടിയല്ലോ. കൈയിൽ കിടന്ന് എന്റെ കുട്ടനും മാറിൽ കിടന്ന് എന്റെ ചെക്കനും പൊള്ളുന്നുണ്ടല്ലോ. ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നും ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ എല്ലാമാണ് നീ. ഇഷ്ടം ഉള്ളത് മാത്രം ചെയ്താൽ മതി.”