<span;>”ഹെർകുലീസ് മകനെ.. കുറച്ചു നേരം റസ്റ്റ് എടുക്കൂ. ഹലെൻ പെട്ടന്ന് വരാം.” അവൾ കോട്ടിനുള്ളിൽ പെട്ട് ഞെറുങ്ങിയിരുന്ന വസ്ത്രം ഒന്ന് ഇളക്കി നേരെയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
<span;>ഡാർക്ക് വയലറ്റ് നിറമുള്ള മിടിയും ടോപ്പുമാണ് വസ്ത്രം. അവൾ മുടി പിന്നിൽ നിന്ന് ചുരുട്ടി കെട്ടിവച്ചപ്പോൾ വെളുത്തു മൃദുലമായ കഴുത്ത് അനാവൃതമായി. അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി ഒരു കൈലി മുണ്ടും ടീഷർട്ടും എടുത്തു വാഹിദിന് കൊണ്ടക്കൊടുത്തു. എന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി. വാഹിദ് വസ്ത്രം മാറിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹാളിൽ പാന്റും ഷർട്ടും തൂകിയിടാൽ ഹാങ്കർ ഒന്നും കാണാതെ മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. വാതിൽക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൻ പിടിച്ച് നിർത്തിയത് പോലെ നിന്നുപോയി.
<span;>വെണ്ണക്കലിൽ കടഞ്ഞെടുത്തത് പോലെ അഞ്ചരയടി പൊക്കത്തിൽ മാംസംളമായ ഒരു രൂപം കാമദേവന്റെ കരവിരുത് പോലെ ആകാര വടിവോടെ പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. പിന്നിലേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന വലിയ ഉരുണ്ട ചന്തിയിൽ ബൈക്ക്ൽ ഇരുന്നതിന്റെ ചുവപ്പ്. ബ്രായോ പാന്റിയോ ഒന്നുമില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന എലിസബത് കുനിഞ്ഞു ബെഡിൽ നിന്ന് ഒരു ഗൗൺ എടുക്കുന്നു. വസ്ത്രം മെത്തയിൽ അഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൻ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പിൻവാങ്ങി. മുണ്ടിനടിയിൽ ചെറിയൊരു അനക്കമുണ്ടാവവുന്നത് അവൻ അറിഞ്ഞു. കിടുകിടാ വിറക്കുന്ന തണുപ്പിൽ ശരീരത്തിൽ ചെറിയ ചൂട് പടരുന്നു. പുറത്തു മഴ ശക്തിയാർജ്ജിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അവൻ സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്നു.
<span;>”ഇതും പിടിച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുവാണോ. അകത്ത് ഡ്രസ്സ് സ്റ്റാൻഡ് ഉണ്ടല്ലോ..” എലിസബത്ത് ചെറിയ നീരസത്തോടെ അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് വസ്ത്രം വാങ്ങി.