Posted by മാളവിക ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു ഗൂഢതയുണ്ടായിരുന്നു. വിനോദ് സാർ തന്നെ അത്രത്തോളം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു എന്നത് അവളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ആവേശം ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മാളവിക: “സാരമില്ല ചേച്ചി, ഇനിയിപ്പോ നമ്മൾ അയാളുടെ കൂടെ എപ്പോഴും പോകുന്നില്ലല്ലോ. ചേച്ചി എന്തിനാ വെറുതെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്?”
സൗമ്യ: “എനിക്ക് പേടി നിന്നെ ഓർത്താണ്. നീ പാവമാണ്. രാഹുൽ ആണെങ്കിൽ ദൂരെയും. ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ തുടക്കത്തിലേ ശ്രദ്ധിക്കണം. എന്തായാലും ആ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തു വന്നപ്പോൾ അയാളുടെ ആ മുഖഭാവം… അതൊരിക്കലും എനിക്ക് മറക്കാൻ പറ്റില്ല. അത്രയും കൊതിയോടെയാണ് അയാൾ നോക്കിയത്.”
മാളവിക പതുക്കെ ആ കടയിലെ ഗ്ലാസ്സിൽ സ്വന്തം പ്രതിബിംബം നോക്കി. അവളുടെ സാരിത്തലപ്പ് മാറ്റി ആ ക്രീം സ്ട്രാപ്പ് ഒന്ന് കാണാൻ അവൾക്ക് തന്നെ തോന്നി. വിനോദ് സാർ കൊതിച്ച ആ കാഴ്ച അവളിൽ ഒരു പുതിയ ആത്മവിശ്വാസം നിറച്ചു.
മാളവിക: “നമുക്ക് ഈ സാധനങ്ങൾ വേഗം ബില്ല് ചെയ്യാം ചേച്ചി. നേരം വൈകുന്നു.”
അവർ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി ബില്ല് കൊടുക്കുമ്പോൾ മാളവികയുടെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നു. അവൾ വേഗം അത് എടുത്തു നോക്കി.
അത് വിനോദ് സാർ ആയിരുന്നു.
ബില്ല് പേയ്മെന്റ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ മാളവികയുടെ ഫോണിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബെൽ മുഴങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. സ്ക്രീനിൽ വിനോദ് സാറിന്റെ പേര് കണ്ടതും അവളുടെ മുഖത്ത് അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
അത് ശ്രദ്ധിച്ചതും സൗമ്യ ടീച്ചർ കയ്യിലിരുന്ന സാധനങ്ങൾ താഴെ വെച്ച് മാളവികയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്ന് നീങ്ങി നിന്നു.