Posted by വിനോദ് സാർ: (വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ) “ഓ… സോറി ടീച്ചറെ, ഇത് വല്ലാതെ കുടുങ്ങിപ്പോയി. ഞാൻ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ ടൈറ്റാണല്ലോ ഇത്…”
മാളവിക: “അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല സാർ… സാരമില്ല. ബെൽറ്റ് ടൈറ്റായതുകൊണ്ടല്ലേ.”
അവളുടെ ആ മറുപടിയും ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാർ ശരിക്കും ഒന്ന് അമ്പരന്നു. മാളവിക ഇത്ര പെട്ടെന്ന് വഴങ്ങുമെന്ന് അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവളുടെ അനുവാദം കിട്ടിയതോടെ അയാളുടെ മുഖത്ത് ഒരു വിജയിയുടെ ഭാവം മിന്നിമറഞ്ഞു.സീറ്റ് ബെൽറ്റ് വല്ലാതെ ടൈറ്റായി ഇരുന്നത് കൊണ്ട് മാളവികയുടെ സാരിത്തലപ്പ് അല്പം നീങ്ങുകയും, ബ്ലൗസിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ആ ക്രീം കളർ ബ്രായുടെ സ്ട്രാപ്പ് പുറത്തേക്ക് തെളിഞ്ഞു വരികയും ചെയ്തു. വിനോദ് സാർ വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആ കാഴ്ചയിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് മാളവിക കണ്ടു.
സാധാരണ ഗതിയിൽ മാളവിക അപ്പോൾ തന്നെ അത് ശരിയാക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരുതരം ലഹരി പടർന്നിരുന്നു. തന്നെ ആരോ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന തോന്നലും, അത് നൽകുന്ന ഒരു സുഖവും അവൾ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു. അവൾ അത് ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല, വിനോദ് സാർ നോക്കുന്നത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ അല്പം കൂടി സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.
അവളുടെ ആ മൗനാനുവാദം കണ്ടപ്പോൾ വിനോദ് സാറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം വന്നു.
വിനോദ് സാർ: “മാളവിക ടീച്ചറെ… വല്ലാത്തൊരു സ്മെൽ ആണല്ലോ! ഈ പെർഫ്യൂം ഏതാണ്? കാറിനുള്ളിൽ മൊത്തം ഇതിന്റെ മണമാണ്. ഇത് എവിടുന്നാ വാങ്ങിയത്? ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ടീച്ചറുടെ ഈ സാമീപ്യം എന്നെ വല്ലാതെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.”