അതേ സമയം, അടുക്കള വാതിലിന്റെ മറവിൽ അടിപാവാട അഴിച്ചിട്ട് നിന്ന അശ്വതി അവരുടെ സംസാരങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. അവരുടെ നീക്കങ്ങളും മാധവൻ തന്റെ ഭർത്താവിനെ പുറത്തെ സിറൗട്ടിൽ കൊണ്ടിരുത്തുന്നതും ഹാളിലെ ജനൽ വഴി അവൾ കാണുന്നുണ്ട്.
മാധവൻ വരുന്നത് കണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു. അയാൾ അടുക്കളയിലേക്ക് എത്തിയതും കൈകൾ പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ ആകാംഷിച്ചു.
“ഏട്ടൻ പുറത്തേക്ക് വന്നോ..?”
“ഉം. അവനെ സിറൗട്ടിൽ ഇരുത്തിയിട്ടുണ്ട്..”
അവളെ വാതിൽക്കലേക്ക് നീക്കി, ഹാളിലെ ജനലിലൂടെ കാണാവുന്ന സിറൗട്ട് നോക്കിക്കൊണ്ടായാൾ പറഞ്ഞു. അശ്വതിയും നോക്കി പ്രസാദിനെ.
“ഏട്ടനെന്താ ചോദിച്ചേ..?”
“നീയെവിടെയെന്ന്..”
“ശോ.. പാവം..!”
“ഓ.. അവളുടെയൊരു പാവം.. പാവാട ഊരിയോ നീ.?”
“ഉം..”
അശ്വതി നിസംഗമായി മൂളി.
മാധവൻ അവളുടെ ചന്തിയിൽ തടവി അമർത്തി പിടിച്ചൊന്നുടച്ചു. പഞ്ഞികുടം പോലെ തുളുമ്പിയുളഞ്ഞ ചന്തിയിൽ പാന്റിയുടെ അതിർവരമ്പുകൾ മാത്രമേ തടഞ്ഞുള്ളു.
“മിടുക്കി..”
അയാളൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവളുടെ അനുസരണയെ പുകഴ്ത്തി.
“ങും..”
പെണ്ണിന്റെ നോട്ടം കുറുമ്പോടെ, അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് താണു.
“എങ്കി കുനിഞ്ഞു നിന്നോ.. ഇവിടെ നിർത്തിയടിയെ നടക്കു..”
“ശ്ഹ്.. ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് കേൾക്കുമോ..?”
“എങ്കി റൂമിൽ പോകാം..?”
ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ അവൾ കുഴങ്ങി നിന്നു. റൂമിൽ പോയൊരു കളിയൊന്നും അവൾ ഉദ്ദേശിച്ചില്ല. അത് അപകടമാണ്. കൂടുതൽ സംശയം തോന്നും.
“വാതിൽ അടച്ചിട്ടു വരണോടി..?”
“അയ്യോ വേണ്ട..”
“എന്തേ..?”
“ഏട്ടനെ പുറത്താക്കി നമ്മൾ സുഖിക്കുവാണെന്ന് കരുതും.”