അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 5 [ഏകലവ്യൻ]

Posted by

“നാണിക്കേണ്ട അങ്ങനെ തന്നെയാണ് നിന്നെ എനിക്ക് വേണ്ടത്..”

ചമ്മി ചിരിച്ചുകൊണ്ടവൾ മുഖം കുനിച്ചു. അയാൾ താടിയിൽ പിടിച്ച് ഉയർത്തുകേം ചെയ്തു.

“പെണ്ണായാൽ ഇങ്ങനെ കഴപ്പൊക്കെ വേണം..”

“ഞാൻ അങ്ങനെ ആയെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ മുഴുവൻ ക്രെഡിറ്റും മാധവേട്ടനാണ്..”

“അപ്പോ സമ്മതിച്ചോടി..?”

“എന്ത്..?”

“നീ കഴപ്പിയാണെന്നത്..?”

“ഉം..സമ്മതിച്ചു…!!”

“പതിവ്രതയായ കഴപ്പി..”

“അയ്യേ…!!”

“അങ്ങനെ വിളിക്കട്ടെടി നിന്നെ..?”

“ഇഷ്ട്ടാ അങ്ങനെ വിളിക്കാൻ..??”

“അതെ…”

“ഹാ.. വേറെന്തൊക്കെ വിളിക്കാൻ ഇഷ്ട്ടാ..? കേൾക്കട്ടെ..”

“കടിച്ചി.., കൂത്തിച്ചി…!!”

“അയ്യേ… അതൊക്കെ വൃത്തികേട് അല്ലേ.?”

“ഈ സമയം അങ്ങനെയൊക്കെ വിളിക്കാനല്ലേ സുഖം..??”

“ആവോ എനിക്കറിയില്ല..”

“അപ്പോ വിളിച്ചോട്ടെ..”

“മാധവേട്ടന്റെ ഇഷ്ടം..”

നാണത്തോടെയവൾ താഴെയിറങ്ങി നിന്നു.

“പ്രസാദേട്ടൻ കുളിച്ചു വന്നു കാണും.. ചെന്ന് നോക്കട്ടെ..”

“ഭാര്യകൂത്തിച്ചി..!”

“ശ്ഹ്.. ഒന്ന് പോ മാധവേട്ടാ…”

അവൾ അയാളുടെ കയ്യിൽ ഒന്ന് പിച്ചി നാണത്തോടെ നടക്കാനോങ്ങി.

“എടി ഇത് വേണ്ടേ..? അതോ ഞാൻ വെക്കട്ടെ..?”

അയാൾ ഷഡി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഇപ്പൊ കയ്യില് വെക്ക്‌.. എന്നെ ഓർമിപ്പിച്ചാൽ മതി..”

“ഞാൻ കുളിക്കാൻ പോകുവാ.. വിടാൻ മുട്ടി ശരണമില്ല..”

“എങ്കി വച്ചോ..”

“എന്നാ ഇപ്പൊ ചുരത്തിയ നനവൊന്ന് തുടച്ചു താ.. കുറച്ചൂടെ മണം കിട്ടട്ടെ…”

“ശെഹ്.. ഒന്ന് പോ മാധവേട്ടാ…”

അവൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും കയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് നിർത്തിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *