Posted by ഫിലിപ്പ് അവളെ അദ്ഭുതത്തോടെ നോക്കി.
“അതൊക്കെ ഞാന് എപ്പഴേ ക്ഷമിച്ചു സെലിനേ…”
അയാള് അവളുടെ തലമുടി തഴുകി.
“തെറ്റ് പറ്റാത്ത മനുഷ്യരുണ്ടോ?”
അവസാനം ആ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദിവസം വന്നു. സെലിന് ഭയപ്പെട്ടത് പോലെ മൂന്നാഴ്ച പെട്ടന്നു തീര്ന്നു. എന്നും ഡാനിയുടെ മുഖത്തെ സന്തോഷവും ഉത്സാഹവും കണ്ടപ്പോള് ഇനിയൊരിക്കലും ക്രിസ്റ്റിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടി വരില്ലെന്ന് അവള് ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷെ ഒരു ദിവസം ഡാനി സ്കൂള് വിട്ടുവന്നപ്പോള്, അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോള് അവള്ക്ക് മനസിലായി, അവന്റെ മുഖത്ത് കട്ടിപിടിച്ച കിടന്ന സങ്കടത്തിനു കാരണം ആരാണ് എന്ന്.
“എന്നാ പറ്റീടീ കൊച്ചിന്?”
വൈകുന്നേരം ഓഫീസില് നിന്നും വന്നപ്പോള് ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു. സെലിന് അടുക്കളയില് ആയിരുന്നു.
“അവന് പൊറത്ത് ഒന്നും പോയില്ലല്ലോ, എന്നും ബാഡ്മിന്റ്റണ് കളിക്കാന് പോകുന്നതല്ലാരുന്നോ ഈ ടൈമില്? മൊഖം ഒക്കെ വാടിയാണല്ലോ ഇരിക്കുന്നെ?”
“എനിക്കറിയാമ്മേലാ അച്ചായാ…”
സങ്കടം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തില് സെലിന് പറഞ്ഞു.
“അത് തന്നെ ആരിക്കും, അവന് പണി തൊടങ്ങിക്കാണും…”
ക്രിസ്റ്റിയെ വീണ്ടും കാണാന് പോകാനുള്ള സമയമായി എന്ന് ഇരുവര്ക്കും മനസ്സിലായി.
“എന്നാടീ വേണ്ടേ?”
രാത്രിയില് നിശാവസ്ത്രത്തിലേക്ക് സെലിന് മാറുമ്പോള് അയാള് ചോദിച്ചു.
“എന്നാ വേണ്ടേ?”
അവള് അയാളെ നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.
“കൊച്ചിന്റെ വെഷമം മാറ്റണം…അല്ലാതെ പിന്നെ…”
“ഉം….”
അയാള് ശക്തികുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തില് മൂളി.