രണ്ട് അനുജന്മാരെ പോലെ. ഫൈസൽ ആണെങ്കിൽ അധികം സംസാരിക്കാത്ത ടൈപ്പ് ആണ്. ഇവിടെ വന്ന് ഇത്രയും നേരമായിട്ടും എന്നോട് കാര്യമായൊന്നും മിണ്ടാത്തത് ഫൈസൽ മാത്രമാണ്. ”
“ആര് ഫൈസലോ?” ടോണി ചോദിച്ചു. അതവൻ ചോദിച്ച ഉടനെ എല്ലാവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “ഇവന് നാട്ടിൽ എല്ലാവരോടും ഒടുക്കത്തെ നാക്കാണ്. സത്യത്തിൽ അവൻ്റെ നാക്കിൻ്റെ ബലത്തിലാണല്ലോ ബിസിനസ് ഓടുന്നത്,” സിദ്ധു പറഞ്ഞു.
“അതെന്താടാ നീ ഭാഭിയോട് ഒന്നും മിണ്ടാഞ്ഞത്,” വിക്കി ഫൈസലിനെ ചൊറിഞ്ഞു. “ഭാഭിയോ,” ഹരി ചോദിച്ചു. “അത് പിന്നെ ഞങൾ അനുജന്മാരെ പോലെ ആണെന്നല്ലേ ഭാഭി പറഞ്ഞത്,” സിദ്ധു വിക്കിക്ക് കൂട്ടുപിടിച്ചു. അതുകേട്ട് മീരയുൾപ്പെടെ എല്ലാവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. എന്തായാലും സംസാരവും തമാശകളുമായി സമയം കടന്നുപോയി.
“എന്നാപ്പിന്നെ നമുക്ക് പോയാലോ,” സമയം പതിനൊന്നായപ്പോൾ ഹരി ടോണിയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. “ഇത്ര പെട്ടെന്നോ? സാധാരണ രാത്രി ഒരുമണി എങ്കിലും ആവാതെ സാർ എഴുന്നേൽക്കാറില്ലല്ലോ.”
“അതുപിന്നെ നമ്മൾ മാത്രം ഉള്ളപ്പോഴല്ലേ. ഇതിപ്പോ മീരയും…” ഹരി പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ വിക്കി ഇടയിൽ കേറി. ” പുതു മണവാളനെയും മണവാട്ടിയെയും അധികം നേരം രാത്രി പിടിച്ചിരിത്തുന്നത് അത്ര ശരിയല്ല, പാപം കിട്ടും,” അവനല്പം കൊള്ളിച്ച് പറഞ്ഞു. മീരയുടെ മുഖം നാണത്തിൽ ചുവന്നു. “അത് ശരിയാ, ഇനി ധൃതി കൂടി രണ്ടും കൂടി ഇവിടെ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും ഒപ്പിച്ചാൽ നമുക്കല്ലേ നാണക്കേട്,” സിദ്ധു കൂടെ കൂടി.
“ഓകെ, നമുക്ക് പോകാം. പക്ഷേ നവ ദമ്പതികളുടെ ഒരു ഡാൻസ് കാണാതെ എങ്ങനെയാ,” ടോണിയുടെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി സുജിത്ത് എഴുന്നേറ്റ് കൈ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി. ബാക്കി ഉള്ളവർ ഒരു വിധത്തിൽ അതൊരു ഡാൻസിനുള്ള ക്ഷണമാണ് എന്ന് അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴാണ് അവളും എഴുന്നേറ്റ് ചുവടുവച്ചു തുടങ്ങിയത്.