ധന്യ: എനിക്കൊന്നും വേണ്ട. ഞാൻ കഴിച്ചതാ.
മനു: ജിമ്മി… ഒരു സെക്കൻഡ്…. അനു നീ ഓർഡർ ചെയ്യൂ എന്തെങ്കിലും…
അനു: എന്താ വേണ്ടത്?
മനു: ഇത്ര ലേറ്റ് ആയില്ലേ? ഒരുപാട് ചോയ്സ് ഒന്നും കിട്ടില്ല. എന്തെങ്കിലും ഓർഡർ ചെയ്യൂ.
ധന്യ: ഞാൻ വേണമെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടാക്കാം.
മനുധന്യയെപിടിച്ചുതൻ്റെശരീരത്തിലേക്ക്വലിച്ചിട്ടുകൊണ്ട്
“ധന്യ ഒന്നും ഉണ്ടാകാൻ പോവണ്ട, ഇവിടെ ഇരിക്ക്”
ജിമ്മി: എൻ്റെ പൊന്നു മനു… നിൻ്റെ ഭാഗ്യം… എന്താ ചരക്ക് എൻ്റെ ധന്യേ നീ…
ധന്യ: അയ്യേ…
അവൾ മനു ൻ്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി.
മനു: ഞാൻ സ്പീക്കർ ൽ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. ധന്യ ക്കു കേൾക്കാം നീ പറഞ്ഞോ ജിമ്മി.
ജിമ്മി: അയ്യോ അപ്പോൾ ഞാൻ ഇത് വരെ പറഞ്ഞത് അവൾ കേട്ടോ?
മനു: ഇല്ല ഡാ. ഞാൻ ഇപ്പോൾ അങ്ങ് സ്പീക്കർ ൽ ഇട്ടതേ ഉള്ളു.
ധന്യ: എന്താ രണ്ടു പേരും കൂടി എനിക്ക് കേൾക്കാൻ വയ്യാത്തതായിട്ട് സംസാരിച്ചത്?
ജിമ്മി: ഏയ്.. അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ല ധന്യ. മനു നിങ്ങളുടെ ലീലാ വിലാസങ്ങൾ എന്നോട് പറയുവായിരുന്നു.
ധന്യ: എന്തൊക്കെ?
മനു: അവനു ഫുൾ കഥ കേൾക്കണം അത്ര തന്നെ.
ജിമ്മി: എന്നാലും ധന്യ കിരൺ നു ഇതൊന്നും ഒരു പ്രശ്നം അല്ല എന്നുള്ളത് കേട്ടിട്ട് എനിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നുന്നു.
ധന്യ: കിരൺ എൻ്റെ എല്ലാ ഇമോഷൻസും ആ സെൻസ് ൽ മനസിലാക്കുന്ന ആൾ ആണ്.
ജിമ്മി: എന്നാലും കിരൺ ൻ്റെ മുന്നിൽ വച്ച് നിങ്ങൾ ചെയ്തു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി പോയി.
അനു: അതേ ഓർഡർ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
അതും പറഞ്ഞു അനു ഉം അവരുടെ കൂടെ ബെഡിൽ വന്നിരുന്നു.