( ബസ്സിറങ്ങി അച്ചുവും അമ്മുവും വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു അത് വരെ ഒന്നും സംസാരിക്കാതെയാണ് രണ്ടു പേരും വന്നത് എന്നാൽ അച്ചുവിൻ്റെ അവസ്ഥ കണ്ടു അത് എങ്ങെനെ എങ്കിലും ഓക്കെ ആക്കണം എന്ന ചിന്ത ആയിരുന്നു അമ്മുവിന് അവള് അച്ചുവിനോട് എന്താണ് പ്രശ്നം എന്ന് ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കാൻ തുടങ്ങി )
അമ്മു : അച്ചു ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ നീ
അച്ചു : എന്താ അമ്മു നീ ചോദിക്ക് എനിക്ക് അറിയുന്നത് ആണെങ്കിൽ പറയാം
അമ്മു : നിനക്ക് അറിയുന്ന കാര്യം തന്നെയാണ് നീ സത്യം പറയുമോ ഇല്ലെയോ അത് പറ
അച്ചു : ആ നീ ചോദിക്ക് ഞാൻ സത്യം പറയാം
അമ്മു : നീ ഇന്ന് എന്തിനാ ആ അനഘയെ തല്ലിയത് അവൾ അർജ്ജുവേട്ടനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ നീ എന്തിനാ അങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചത് നിൻ്റെ മുഖം ആകെ മാറി ചുവന്നു തുടുത്തു കണ്ണുകൾ രണ്ടും ചുവന്നു കണ്ണിൽ വെള്ളം വന്ന അവസ്ഥ ആയിരുന്നല്ലോ നിൻ്റെ
അത് എന്ത് കൊണ്ടാണ് എന്ന് എന്നോട് പറ
കള്ളം പറയാൻ നിൽക്കേണ്ട നീ സത്യം പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
അച്ചു : അമ്മൂസേ സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് അറിയില്ല അനഘ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ സംഭവിച്ച പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത് കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറും പോലെ പിന്നെ എൻ്റെ മനസ്സ് എൻ്റെ കയ്യിൽ ആയിരുന്നില്ല അവള് സാറിനെ കൊല്ലും എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് എന്നെ തന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ആവാത്ത വിധം ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു ഞാൻ ചിന്തിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ എൻ്റെ കൈ അവളുടെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞിരുന്നു മനപ്പൂർവ്വം അല്ല ഞാൻ അവളെ തല്ലിയത് എന്നെ എൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഇരുന്നു ആരോ നിയന്ത്രിക്കും പോലെ തോന്നി എനിക്ക്
അവളെ തല്ലി അവിടെ നിന്നും പോയപ്പോൾ ആണ് എനിക്ക് എന്താ സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാവാൻ തുടങ്ങിയത് പിന്നെ ആ സമയത്ത് അനഘയോട് സോറി പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യമില്ല എന്ന് മനസ്സിലായി
അമ്മൂസേ എനിക്ക് എന്തോ പേടി തോന്നുന്നു എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയാൽ എൻ്റെ സച്ചുട്ടനെ നീ നോക്കിക്കോണെ
അമ്മു : ദേ പെണ്ണേ വെറുതെ അറം പറ്റുന്ന കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും പറയാൻ നിൽക്കേണ്ട കേട്ടോ നീ ടെൻഷൻ ആവാതെ നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും വഴി ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കാം ഇതൊന്ന് കോമ്പ്രമൈസ് ആക്കാൻ ഇനി എന്തായാലും രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ക്ലാസ്സിൽ പോയാൽ മതി അപ്പോഴേക്കും എല്ലാം ഒന്ന് തണുക്കട്ടെ
അച്ചു : അല്ലെടി വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ശാരദ്ദേച്ചി ചോദിച്ചാൽ എന്താ പറയുക
അമ്മു : നീ അത് ഓർത്ത് പേടിക്കേണ്ട കോളേജിൽ സ്ട്രൈക്ക് ആണെന്ന് പറയാം നീ ആയിട്ട് സത്യം ഒന്നും വിളിച്ച് പറയാതിരുന്നാൽ മതി