രാജീവ് അത് കേട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ നോക്കി.
രാജീവ്: “ജിത്തുവോ? നിന്റെ കൂടെ പഠിക്കുന്ന ആ ചെറിയ ചെക്കനോ? അവനൊക്കെ എങ്ങനെയാടി നിന്റെ അമ്മയെ… ചേ… അതൊന്നും നടക്കില്ല. അവനൊരു കൊച്ചു പയ്യനല്ലേ.”
ലെച്ചു: “അല്ല അച്ഛാ… എന്റെ സംശയം ശരിയാണ്. നമുക്ക് അമ്മയോട് തന്നെ ചോദിക്കാം.”
അപ്പോഴേക്കും മുറിയിൽ നിന്നും ബഹളം കേട്ട് നിരുപമ പുറത്തേക്ക് വന്നു. രാജീവിന്റെയും ലെച്ചുവിന്റെയും മുഖഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ കാര്യം കൈവിട്ടു പോയെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി.
രാജീവ് നിരുപമയുടെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്നു.
രാജീവ്: “നിരുപമ… സത്യം പറയണം. നീ എവിടെയാ പോയത്? ഓഫീസ് ടൂർ കള്ളമായിരുന്നോ?”
നിരുപമ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. അവളുടെ മൗനം രാജീവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തീ കോരിയിട്ടു.
രാജീവ് (അലറിക്കൊണ്ട്): “പറയടി… നീ എവിടെയാ പോയത്?”
നിരുപമ (വിറച്ചു കൊണ്ട്): “അതെ… ഓഫീസ് ടൂർ അല്ലായിരുന്നു…”
രാജീവ്: “പിന്നെ ആരുടെ കൂടെയാ പോയത്? ലെച്ചു പറയുന്നത് നീ ജിത്തുവിന്റെ കൂടെയാണെന്നാ… അത് സത്യമാണോ?”
നിരുപമ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. രാജീവ് അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി.
രാജീവ്: “പറയടി… ആരുടെ കൂടെയാ നീ പോയത്?”
നിരുപമ കണ്ണുനീരോടെ മെല്ലെ പറഞ്ഞു: “ജിത്തുവിന്റെ കൂടെ…”
ആ പേര് അവളുടെ വായിൽ നിന്നും കേട്ടപ്പോൾ രാജീവ് തളർന്നു പോയി. അയാൾ വേച്ചുപോയി സോഫയിലേക്ക് വീണു. തന്റെ മകളുടെ പ്രായമുള്ള, വീട്ടിൽ വന്നു പോകുന്ന ഒരു കൊച്ചു പയ്യനുമായി തന്റെ ഭാര്യ…
അയാൾക്ക് അത് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.