ഛേ…!
എന്ത് ആലോചിച്ചാലും അവസാനം അത് മരണത്തിലേക്ക് തന്നെയാണല്ലോ എത്തുന്നത്.
മരിക്കാനല്ലല്ലോ ഞാൻ ഇവിടേക്ക് വന്നത്… ജീവിക്കാനല്ലേ… ആ ചിന്ത എന്നെ വല്ലാതെ നോവിച്ചു.
അതേ നിധി പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ മൂന്ന് നാല് തവണ മരിച്ചു..
ഇനിയും മരിക്കാൻ ഈ ദേവ പോയിട്ട് ദേവയുടെ പട്ടിയേ പോലും കിട്ടില്ല..😤
ജീവിക്കണം…തുടിക്കെ തുടിക്കെ പ്ലക്കി ജീവിക്കണം..
അതിനാദ്യം റോസും കൃതികയും ഉൾപ്പടെ ഇവരെല്ലാവരും എല്ലാ സത്യങ്ങളും അറിയണം…
“ദേവാ..”
എന്നേ ചിന്തകളിൽ നിന്നും ഉണർത്തിയത് രാഹുലിന്റെ വിളിയായിരുന്നു…
ഞാൻ മറുപടിയെന്നോണം അവനേ നോക്കി…
“നിനക്ക് ഞങ്ങളോട് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ…”
വളച്ചുകെട്ടില്ലാതെ അവൻ കാര്യത്തിലേക്ക് കടന്നു…
ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും സംശയമാണ്….
ഞാൻ തലയുയർത്തി നിധിയെ നോക്കി. അവൾ എല്ലാവരെയും മാറി മാറി നോക്കുകയായിരുന്നു.
”നിധി…”
എന്റെ ശബ്ദം പതറിയിരുന്നുവെങ്കിലും അതിൽ തീർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.
“നീ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഇവരോട് കൂടി പറയുമോ…… അവരും കൂടി അറിയട്ടെ എല്ലാം..”
എല്ലാവരും കേൾക്കെ ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ നിധി ഒന്ന് ഞെട്ടി….
“അത്… അത് നമുക്ക് പിന്നെ പറയാം… ഇപ്പൊ ഇവിടെ…”
അവൾ വിക്കി വിക്കി ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു…
അതിന്റെ കാരണമെന്നോണം അവൾ നോക്കിയത് റോസിനെയും കൃതികയേയുമാണ്.
”പറ്റില്ല… നീ ഇപ്പോൾ പറയണം. എല്ലാവരും അറിയണം… ഇനിയും ഒന്നും കെട്ടി നിർത്താൻ സാധിക്കില്ല നമുക്കും ഒഴുക്കിനനുസരിച്ച് പോയേ മതിയാവൂ… അതിന് ഇവർ എല്ലാവരും എല്ലാ സത്യങ്ങളും അറിയണം…”