“ഇല്ല… പരിചയമില്ല… പക്ഷേ ഞ… ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്…”
അവളുടെ മറുപടിയിൽ അപ്പോഴും എങ്ങൽ ഉണ്ടായിരുന്നു…
”അതിനാണോ നീയിങ്ങനെ കിടന്നു കരയുന്നത്…? സാരമില്ല… അതൊക്കെ പോട്ടെ… നീ കരച്ചിൽ നിർത്ത്…”
ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുടക്കാൻ കൈ ഓങ്ങിയതും, അവൾ പെട്ടെന്ന് തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
ആ നോട്ടത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ആഴമുണ്ടായിരുന്നു…
”നിധി… നിധി നിന്നോട് ആ ടൈം ലൂപ്പിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ…?”
തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ചോദ്യം കേട്ട് ഞാൻ ചെറുതായൊന്ന് ഞെട്ടി…
നിധി പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഇവൾ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?
അപ്പോഴാണ് റോസിനെ കൂട്ടി റൂമിൽ പോയപ്പോൾ താഴേ ആമിയും നിധിയുമായി ഉണ്ടായ വഴക്ക് എന്റെ ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നത്…
അതേ അപ്പോൾ നിധി എന്നോട് എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞ കാര്യം ആമിയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരിക്കണം…
അതിനേ ചൊല്ലിയായിരിക്കണം അവർ വഴക്കുണ്ടാക്കിയത്…
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ, അവളെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.
എന്റെ മൗനം സമ്മതമായി എടുത്തുകൊണ്ട്, വീണ്ടും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന കണ്ണുകളോടെ അവൾ പറഞ്ഞു…
”ഞാൻ കരയുന്നത് ആ പയ്യനെ ഓർത്തിട്ടല്ല…”
അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, എന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു.
”ഇതുപോലെ… ആ കാട്ടിലേ ഗുഹയിൽ… ചോരയിൽ കുളിച്ച്, ശരീരം മുഴുവൻ കീറിപ്പറിഞ്ഞ്… മരിച്ചു കിടക്കുന്നത് ഇതിന് മുൻപ് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്…”