അത് കണ്ട് ഞാൻ വാ പൊളിച്ചുപോയി. ഇവനെങ്ങാനാ ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മെരുങ്ങിയത്?
ഇതുകണ്ട്, തനിക്കും സംസാരിക്കണം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ‘കാറ്റുകൊണ്ട് അമ്മാനമാടിയവൾ’ രാഹുലിനെ ഒന്ന് നോക്കി.
പക്ഷേ രാഹുൽ… അവൻ ഇതൊന്നും കാണാത്ത മട്ടിൽ, ആകാശത്തെ പറവകളെയും മരത്തിലെ ഇലകളെയും നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
പൊട്ടൻ കളിക്കുന്നതിന് ഒരു അവാർഡ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ഇവന് കൊടുക്കണം.
അവന്റെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട് അവൾക്കൊരു കള്ളച്ചിരി വന്നു. അവൾ കൈ ഒന്ന് അനക്കി…
അടുത്ത നിമിഷം, എവിടെ നിന്നോ വന്ന ഒരു കാറ്റ് രാഹുലിനെ ഉന്തിത്തള്ളി അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീക്കി. സ്വന്തം കാലുകൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റാതെ അവൻ അവൾക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നു. ഗതിയില്ലാതെ അവൻ അവളുടെ കൂടെ സംസാരിക്കാൻ മാറിപ്പോയി
ഇപ്പോൾ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ രണ്ട് മൂലയിലായി അവർ നാല് പേരും സംസാരത്തിലാണ്.
ഇതെല്ലാം കണ്ട് കിളി പോയ അവസ്ഥയിൽ ഞാനും റോസും കൃതികയും ആ പടികളിൽത്തന്നെ ഇരുന്നു. തലയ്ക്ക് മുകളിൽ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന കിളികളെ എണ്ണാൻ പോലും പറ്റാത്ത അവസ്ഥ.
ഞങ്ങളുടെ കിളി പോയ മുഖം കണ്ടിട്ടാവണം, നിധി പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.
”നിങ്ങൾ കരുതുന്ന പോലെയല്ല… അവരുടെ കൈയിലുള്ള ആ മോതിരങ്ങൾ… അതൊരു ശാപമാണ്, ഒപ്പം വലിയൊരു ശക്തിയും…”
”അർജുൻ… അവന് ഒരു ആനയുടെ ശക്തിയാണ്. സാധാരണ മനുഷ്യർക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത അമാനുഷികമായ കായികബലം.”
”പിന്നെ ഫൈസൽ… അവൻ ചെയ്യുന്നത് നിങ്ങൾ കണ്ടല്ലോ. ശരീരത്തിൽ പണ്ട് എപ്പോഴോ ഉണ്ടായ, ഉണങ്ങിപ്പോയ ചെറിയൊരു മുട്ടുസൂചി കൊണ്ടുള്ള പാട് മതി അവന്… അതിനെ പഴയതിനേക്കാൾ വലിയൊരു മുറിവാക്കി മാറ്റാനും, ആ മുറിവിന്റെ വേദന അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ തിരിച്ചു നൽകാനും അവന് സാധിക്കും. ചോര വാർന്നു കൊല്ലാൻ അവന് പുതിയൊരു മുറിവുണ്ടാക്കേണ്ട കാര്യം പോലുമില്ല.”