Posted by
ഞാൻ ആമിയെയും നിധിയെയും ഇടംകണ്ണിട്ട് ഒന്ന് പാളി നോക്കി…
പെട്ടെന്നുള്ള എന്റെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ അവർക്ക് രണ്ടുപേർക്കും എതിർപ്പില്ലായിരുന്നെങ്കിലും, മുഖത്തൊരു ചെറിയ അമ്പരപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
പക്ഷേ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ അമ്പരപ്പ് മാറി, മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി അവിടെ വിരിഞ്ഞു.
എന്റെ പ്രവർത്തിയേ അവർ പൂർണമായും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു.
”കണ്ടല്ലോ ഫൈസലേ… ഇനിയെങ്കിലും നീ അവനേം കൂട്ടി മര്യാദയ്ക്ക് പോകാൻ നോക്ക്…”
അർജുന്റെയും ഫൈസലിന്റെയും പ്രതീക്ഷകളുടെ ശവപ്പെട്ടിയിൽ അവസാനത്തെ ആണിയും അടിച്ചു കൊണ്ട് നിധി പറഞ്ഞു നിർത്തി.
അത് കേട്ടതും ഫൈസലിന് സമനില തെറ്റി.
“എടാ… നിന്നെ ഞാൻ…!”
എന്ന് ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ എനിക്ക് നേരെ കൈ ഓങ്ങിയതും, ഇടിമുഴക്കം പോലെ സച്ചിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും ഒരേ സമയത്തായിരുന്നു.
”പ്പാ…പാണ്ടികരിമ്പാറപട്ടിപൊലയാടികഴുവേറിടെ മോനേ… നിന്ന് നാണം കേടാതെ പോവാൻ നോക്കടാ നായേ… ആണുങ്ങളുടെ വില കളയാതെ…”
😳
ഒരു നിമിഷം അവിടെ വീശിയ കാറ്റ് പോലും നിശബ്ദമായിപ്പോയി!
തെറിവിളിക്കാനുള്ള കഴിവ് ദൈവം എല്ലാവർക്കും കൊടുക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അത് ഇത്രയും താളലയത്തോടെ, കേൾക്കുന്നവർക്ക് അതൊരു സംഗീതം പോലെ തോന്നുന്ന രീതിയിൽ, ഇത്ര മാധുര്യത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കാൻ സച്ചിന് മാത്രമേ കഴിയൂ എന്ന് എനിക്ക് അപ്പോഴാണ് മനസ്സിലായത്.അതൊരു തെറിയായിരുന്നില്ല… അതൊരു കലയായിരുന്നു!..