ഇത്രയും നേരം ഉണ്ടായിരുന്ന ആവേശമൊക്കെ ഒന്ന് കുറഞ്ഞു.
ആമി മടിയിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അനങ്ങാൻ പാടാണെങ്കിലും, ഞാൻ ഒരുവിധത്തിൽ തല അല്പം മുന്നോട്ട് നീട്ടി.
കൃതിക ഇരിക്കുന്നത് എന്റെ തൊട്ടപ്പുറത്താണ്.
ബഹളത്തിനിടയിൽ മറ്റാരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തി ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയോരം ചേർന്നു.
എന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൽ തട്ടിയതും അവളൊന്നു വിറച്ചു.
”എന്താടി… എന്താ പറ്റിയെ…? മുഖത്തൊരു സങ്കടം പോലെ…?”
മറ്റാരും കേൾക്കാത്ത പാകത്തിൽ ഞാൻ ചോദിച്ചു….
അതിനുത്തരമായി അവൾ ഒരു സൈഡിലോട്ട് നോക്കുകയാണ് ചെയ്തത്…
എന്റെ നോട്ടവും അങ്ങോട്ട് പോയി..
അവിടേ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ആണും ഒരു പെണ്ണും ഇരിക്കുന്നത് കാണാം…
പക്ഷേ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ വേറേ പലതുംകൂടി കാണാം…🫦
അവൾ അവന്റെ പാന്റിന്റെ ഉള്ളിൽ കയ്യിട്ട് എന്തോ കലാപരുപാടിയിലാണ്… കണ്ടിട്ട് ഒറ്റ കൊമ്പനേ മെരുക്കുകയാണെന്നാണ് തോന്നുന്നത്…
ഈ കോളേജിലേക്ക് വന്നതിനു ശേഷം ഇതെല്ലാം എനിക്ക് സ്ഥിര കാഴ്ചയാണെങ്കിലും കൃതികയുടെ അവസ്ഥ അതല്ലല്ലോ… പെട്ടെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് കിടുങ്ങിയിട്ടുണ്ടായിരിക്കാം
ഞാൻ എന്റെ മുഖം കൃതികയുടെ ചെവിയോട് അടുപ്പിച്ചു…
“ഇതാണോ….? ഇതെല്ലാം ഇവിടേ സ്ഥിരം കാഴ്ചകളാണ്.. പതിയേ പതിയേ ശീലിച്ചോളും…”
ഞാൻ ഒരു ചിരിയോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു…
പക്ഷേ അത് കേട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ടും അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവമാറ്റം ഒന്നും വന്നില്ല…