നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 11 [കാവൽക്കാരൻ]

Posted by

 

എന്റെ മുഖം അവളുടെ ആ മൃദുവായ മാറിടത്തിനിടയിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു.

 

​ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ആലിംഗനം ആയിരുന്നില്ല അത്… മറിച്ച്, എന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്നവണ്ണം…

ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെ അമ്മ മാറോടണയ്ക്കുന്നത് പോലെ അവൾ എന്നെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

 

​ആ മുറുക്കത്തിൽ… അവളുടെ ആ ഹൃദയമിടിപ്പിൽ…

എനിക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവൾക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹം.

​കാമം ആയിരുന്നില്ല അവിടെ, മറിച്ച് എന്നെ പൊതിഞ്ഞു പിടിക്കാനുള്ള ഒരു കരുതൽ.

 

“നീ പേടിക്കണ്ട, ഞാൻ കൂടെയുണ്ട്” എന്ന് ആ മൗനം എന്നോട് പറയുന്നതുപോലെ.

​ആ നിമിഷം…

മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന കള്ളത്തരങ്ങളും, ശരീരം തന്ന ആവേശവും എല്ലാം എങ്ങോ മാഞ്ഞുപോയി.

 

വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം…

സുരക്ഷിതബോധം…

 

​മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ ഞാൻ നിന്നില്ല.

​ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

മുഖം ആ ചൂടിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി പൂഴ്ത്തി, ആ സുഗന്ധം ശ്വസിച്ച് ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

 

​പുറത്തെ ഇരുട്ടിനെയോ, കണ്ട ദുസ്വപ്നത്തെയോ പറ്റി ഓർക്കാൻ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം… ഈ ചൂട്… അത് മാത്രം മതി…..

 

കുറച്ചു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം, എന്റെ കാതുകൾക്ക് തൊട്ടരികിലായി അവളൊന്നു മന്ത്രിച്ചു.

 

​”നിനക്ക്… നിനക്ക് പെട്ടെന്ന് എന്ത് പറ്റിയെന്ന് എനിക്കറിയില്ല…”

 

​അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തൊണ്ടയിൽ കരച്ചിൽ കുരുങ്ങിയത് പോലെ…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *