Posted by അനിശ്ചിതത്വത്തിന്റെയും
കറുത്ത മേഘങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
ഓരോ ചിന്തയും
അവളെ ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയായിരുന്നു…
പക്ഷേ… ക്ലിനിക്കിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയശേഷം
ആ മനോ സഞ്ചാരം പൂർണ്ണമായും മറിഞ്ഞു.
ഇപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സ്
ഇരുണ്ട മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി
പ്രണയത്തിന്റെ ഉല്ലാസവും
ആനന്ദവും
പ്രതീക്ഷയും നിറഞ്ഞ
ഒരു മഞ്ഞുമലയായി മാറിയിരുന്നു—
തണുപ്പുള്ളത്,
പക്ഷേ ശാന്തവും
തിളക്കമുള്ളതും.
ആ ഭാവ മാറ്റങ്ങൾ നോക്കിനിൽക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ മാറ്റത്തിനൊപ്പം എന്റെ ഉള്ളിലും
എന്തോ ഒന്ന് നിശബ്ദമായി വഴിമാറുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് വ്യക്തമായി തോന്നിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു!!
അന്ന് കണ്ട കാഴ്ചകൾ ഒക്കെയും
ഞാൻ പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിച്ചിരുന്നു.
ഇനിയും ഇതുപോലെയുള്ള—
അല്ലെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ വലുപ്പവും പൂർണ്ണതയും ഉള്ള കാഴ്ചകൾ കാണണമെന്ന ആഗ്രഹം എന്റെ മനസ്സിൽ കോമരം തുള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നു!!
പക്ഷേ,
ആ ഉല്ലാസത്തിനിടയിലും
എനിക്ക് പോലും അറിയാതെ
മനസ്സിന്റെ ഏതോ കോണിൽ
ഒരു നീറ്റൽ പോലെ ഒന്ന് കുത്തിനിന്നിരുന്നു!
ഷബീന മറ്റൊരാളുമായി
ശാരീരിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നത്
കാണണമെന്നൊരു കൊതിയുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും,
അവൾ ആ മറ്റൊരാളെ
മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത…എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തതായിരുന്നു.
അവിടെയായിരുന്നു.. എന്റെ ആഗ്രഹവും.. എന്റെ അസഹ്യതയും
ഒരേ മനസ്സിൽ.. പരസ്പരം മുട്ടിയിടിച്ചത്!
“ഇതുവരെ പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായില്ല…”
പക്ഷേ… ചിലപ്പോൾ…