സിപ് പൂട്ടി, ബട്ടൺ ഇട്ടു. വേസ്റ്റ് ബാൻഡ് നേവലിന് തൊട്ടുതാഴെ വന്നു, ആബ്സിന്റെ അവസാന ലൈൻ ചെറുതായി കാണാം.
പിന്നെ വെള്ള ഷർട്ട്. കോട്ടൺ, ലൈറ്റ് വെയ്റ്റ്, ഒട്ടും ട്രാൻസ്പരന്റല്ല. രണ്ട് ബട്ടൺ തുറന്നിട്ടു, കഴുത്തും കോളർ ബോണും ചെറുതായി കാണാം. ഷർട്ടിന്റെകൈമടക്കി ചുണ്ടിൽ ന്യൂഡ് ലിപ്ഗ്ലോസ് മാത്രം തേച്ചു കറുത്ത സ്കൂട്ടിയുടെ കീ കൈയിൽ എടുത്തു. ഹെൽമെറ്റ് വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു, മഴ നിന്നിട്ട് കുറേയായി.
ബാഗിൽ ഫയലുകളും ഫോണും വെച്ചു.വീടിന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ചൂട് കുറഞ്ഞിരുന്നു. ആകാശം ഇളം ചാരനിറം. അവൾ സ്കൂട്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. വാർഡിലെ പുതിയ റോഡ് പണി നടക്കുന്നിടത്തേക്ക്, കിഴക്കേ ജങ്ഷന് സമീപം.പത്ത് മിനിറ്റിനുള്ളിൽ അവിടെ എത്തി.റോഡിന്റെ ഇരുവശവും ടാറിംഗ് നടക്കുന്നു. റോളർ മുഴങ്ങുന്നു. തൊഴിലാളികൾ മഞ്ഞ ഹെൽമെറ്റിട്ട് നിൽക്കുന്നു.
കോൺക്രീറ്റ് മിക്സർ കറങ്ങുന്നു. പൊടിയും ടാർ സ്മെല്ലും നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം.ഫർസാന സ്കൂട്ടി സൈഡിൽ നിർത്തി, സ്റ്റാൻഡ് ഇട്ടു. അവിടെ നിൽക്കുന്ന എൻജിനീയർ അവരെ കണ്ടതും ഓടിവന്നു.“മാഡം വന്നോ… ഇന്നലെ പറഞ്ഞതുപോലെ ഡ്രെയിനേജ് ചാനൽ കൂടി കംപ്ലീറ്റ് ആക്കി. റോഡ് ലെവൽ കൂടി ഉയർത്തിയിട്ടുണ്ട്. മഴക്കാലത്ത് വെള്ളം കയറില്ല.”ഫർസാന ഹെൽമെറ്റ് അഴിച്ച് തലയിളക്കി മുടി ഒതുക്കി.
വെള്ള ഷർട്ടിന്റെ കൈ മടക്കിയത് കാരണം കൈയ്യിലെ ഞരമ്പുകൾ ചെറുതായി തെളിഞ്ഞു കാണാം.“നല്ലത്… പക്ഷേ ഇവിടെ ഈ കോർണർ, ബസ് സ്റ്റോപ്പിനടുത്ത്, കുറച്ചുകൂടി വൈഡ് ആക്കിയാൽ നല്ലതായിരുന്നു. സ്കൂൾ വാഹനങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് വരും,” അവൾ നടന്ന് കൃത്യം കാണിച്ചു കൊടുത്തു.