Posted by ആ ചോദ്യത്തിന് നിമിഷങ്ങളുടെ മൗനത്തിനു ശേഷം അവളവന്റെ അരികിലിരുന്ന് കൈകളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“ഉണ്ട്..!!”
ഭർത്താവിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ അവൾക്ക് കൃത്യമായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ മേൽക്കൈ വരിക്കുന്നത് മാധവൻ തന്നെയാണ്.
“ഒരിക്കലും ഊരാൻ അനുവാദം കൊടുക്കല്ലേ..”
“ഇല്ലേട്ടാ.. അങ്ങനെ ഞാൻ നിക്കില്ല..”
“സഹിക്കില്ല എനിക്ക്..!”
“പേടിക്കേണ്ട..!!”
ഇരുവരും ഇരുവരുടെയും കൈകൾ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. മാധവന്റെ ഗാഭീര്യമാർന്ന വിളി വീണ്ടും മുഴങ്ങി.
“പോട്ടെ..”
“മ്മ്..”
“ഏട്ടൻ ധൈര്യമായിരിക്ക്.. കോണ്ടം ഇടീച്ചിട്ടേ ഞാൻ അനുവദിക്കു.”
ഉള്ളിലുള്ള സന്തോഷം കാണിക്കാതെ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ച ശേഷം അവൾ റൂമിനു പുറത്തിറങ്ങി.
നോക്കി കിടക്കേണ്ടി വരികയാണ് പ്രസാദിന്. അശ്വതിയുടെ കൈകളാൽ ചലിച്ച റൂമിന്റെ വാതിൽ അവന്റെ മുന്നിൽ ചെറു ശബ്ദത്തോടെയടഞ്ഞു…!!!