അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 4 [ഏകലവ്യൻ]

Posted by

“ഇല്ലാ..” അവൾ ഇളിഭ്യമായി പറഞ്ഞ് തുടർന്നു.

“ഞാൻ വാങ്ങാൻ പോകുവല്ലേ സെക്സിനുള്ള സമ്മതം..!”

പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അവളത് പറയുമ്പോൾ മാധവൻ അനുഭവിക്കുകയാണ് ജീവിത സാഫല്യം നേടിയത് പോലെയൊരു ഫീല്. സന്തോഷം കൊണ്ട് അയാളുടെ രോമങ്ങൾ തുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ആഹ്ലാദ തുടിപ്പിൽ അവളുടെ നനുത്ത വയറിൽ ഒന്ന് ഇക്കിളി ഇട്ടതും അവളുടെ ചിരിയുടെ സ്വരമുയർന്നു. ഉടൻ തന്നെ സ്വയം വായ പൊത്തി അമളി പറ്റിയ ഭാവം കാണിക്കുകയാണ് പെണ്ണ്.

“കൂവല്ലെടി പെണ്ണേ..”

“പിന്നെ ഇക്കിളിയിട്ടാൽ ഒച്ചയാവൂലെ..”

“സന്തോഷം കൊണ്ടല്ലെടി..”

“മ്മ്.. പിന്നെ, പത്തു മണി കഴിഞ്ഞ് വിളിക്കാൻ വന്നാൽ മതി. അപ്പോഴേ മക്കളുറങ്ങു. ഏട്ടനോട് പറയാനും പറ്റു.”

“കൃത്യം പറയടി.”

“ഒരു പത്തര.. പത്തേ മുക്കാല്..”

“ശെരി പത്തേ മുക്കാലിനു വരാം..”

“ഉം.. എങ്കി എന്നെയിപ്പോ ഒന്ന് വിടുവോ..ഞാൻ അവർക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുക്കട്ടെ..”

“വിടാൻ തോന്നുന്നില്ല..”

അയാൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ അമർത്തി പിടിച്ച് ശരീരത്തിലേക്ക് ആവോളം പുണർന്നു പിടിച്ചു.

“എങ്കി വിടേണ്ട.. ഇങ്ങനെ നിക്കാം..”

കള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ അവളും ചേർന്നമർന്നു..!

പത്തു മണി കഴിയുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞ് റൂമിൽ വന്ന് മക്കളെ ഉറക്കുകയാണ് അശ്വതി. പാത്രങ്ങൾ കഴുകുന്ന ജോലി മാറ്റി വച്ചു കൊണ്ട്.

അവളെ ഇടം കണ്ണിട്ട് നോക്കി കിടക്കുന്ന പ്രസാദിന്റെ മനസ്സിന് ഒരു സ്വസ്ഥത കിട്ടിയില്ല. അവരുടെ സംസാരം കേൾക്കാൻ വേണ്ടി ചെവിയോർത്തു നിന്നപ്പോൾ അശ്വതിയുടെ കൊഞ്ചലും ചിരിയും കേട്ടത് തോന്നലാണോ അതോ സത്യമാണോ എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *