അശ്വതി അതിൽ ലയിച്ചു കിടന്നു പോയി. അഞ്ചു മിനുട്ട് കൊണ്ട് തിരികെ വരാമെന്ന് ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞത് മറന്നു കൊണ്ട്.
പതിയെ അയാൾ മുഖമെടുക്കുമ്പോഴും അശ്വതിക്ക് മതിയായിട്ടില്ല. കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അയാളെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചുണ്ടുകൾ നനച്ചു വച്ചു. വീണ്ടും ചുംബിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ.
പക്ഷെ മാധവൻ എണീറ്റിരിന്നു. എന്താണെന്ന് മനസിലാവാതെ അവളും എണീറ്റു.
“എന്തു പറ്റി..?”
അവൾ അയാളുടെ ചുമലിൽ കൈ വച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“അറിയില്ല..”
“പറയ്. എന്തോ ഉണ്ട്..”
“നിന്നെ എനിക്ക് വേണം.”
“ഇങ്ങനെ ഞാൻ അടുത്തിരുന്നിട്ടും ഇനിയെന്താ വേണ്ടേ..?”
“കല്യാണം കഴിക്കണം..”
ഒരു നിമിഷം അവൾ സ്ഥബ്ദയായി.
“അതൊന്നും ഇപ്പൊ ആലോചിക്കേണ്ട..”
“നിന്നെയും കൊണ്ട് മാറണമെന്നല്ലേ അവന്റെ പ്ലാൻ.”
“അതൊന്നും നടക്കാൻ പോകുന്നില്ല മാധവേട്ട. എവിടെ പോകാനാണ്. നിങ്ങളിപ്പോ റൂമിൽ വന്ന് അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞതിന്റെ തരിപ്പിൽ ഇരിക്കുകയാ പാവം. ഞാൻ എവിടേക്കും പോണില്ല പോരെ..?”
“ഇന്ന് രാത്രി ഞാൻ നിന്നെ വന്ന് വിളിക്കും..”
“ഉം..”
അവളല്പം നിസംഗയായി മൂളി.
“നമ്മൾ സെക്സ് ചെയ്തെന്ന് നീ അവനോട് പറയ്..അതിനെന്താ ഇത്ര കുഴപ്പം..”
“അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് പറയാനൊന്നും ആവില്ല.. എന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ചിന്തിക്ക്..”
മാധവൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
“വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിക്കേണ്ട. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ചെല്ലട്ടെ.. എന്നെ കാണാഞ്ഞ് ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് തല പുകയുകായവും ഏട്ടന്.”
അശ്വതി എണീറ്റു. മേശപ്പുറത്തെ വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം കവറുകളിലാക്കി ഇറങ്ങുന്നതിനു മുൻപ് അയാളെയൊന്ന് നോക്കി.