“ഇപ്പോള് പതിനെട്ട്…”
“ഹന്നയേക്കാള് മൂന്ന് വയസ്സ് ഇളയത്,”
അത് കേട്ട് ജോണ് പറഞ്ഞു.
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അവര് ഹാളിലേക്ക് പോയി.
“നമുക്ക് ഒരു ദിവസം ഗെറ്റ് ടുഗെദര് വെക്കണം,”
ഹാളില്, സോഫയില് അമര്ന്നിരുന്ന് രാജശേഖരന് പറഞ്ഞു.
“ഇതാ എന്റെ കൊച്ചുമോളുടെ ഫോട്ടോ,”
പോക്കറ്റില് നിന്നും മൊബൈല് എടുത്ത് അയാള് കാണിച്ചു.
“സുന്ദരിക്കുട്ടിയാണല്ലോ സാര്,”
മൊബൈല് സ്ക്രീനില് നോക്കി ജോണ് പറഞ്ഞു.
“അല്ലെ മോളു?”
അയാള് മകളോട് ചോദിച്ചു.
“ഇച്ചിരെ തടിച്ചിട്ടാ, അല്ലെ?”
ഹന്ന രാജശേഖരനോട് ചോദിച്ചു.
അവളെന്തോ ജോണിന്റെ ചെവിയില് പറഞ്ഞു.
“എന്നാ പപ്പേം മോളും കൂടെ ഒരു രഹസ്യം?”
അത് കണ്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജശേഖരന് ചോദിച്ചു.
“എന്തായാലും ഉറക്കെപ്പറയൂ, ഞാനും കൂടെ കേള്ക്കട്ടെ,”
“ഒന്നൂല്ല സാര്, അല്ല അങ്കിള്,”
അവള് ലജ്ജയോടെ അയാളെ നോക്കി.
“കൊഴപ്പം ഇല്ലന്നെ, പറഞ്ഞോ,”
അയാള് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
“ശ്യോ…!”
അവള് ഇടത് കൈ ഉയര്ത്തി, ലജ്ജയോടെ മുഖം പാതി മറച്ചു.
“സാറിനു കുഴപ്പം ഇല്ല മോളെ, മോള് ഉള്ളത് പറഞ്ഞോ,”
ജോണും മകളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു.
“രോഹിണിക്ക് ഇച്ചിരെ…ഫ്രണ്ട് ഭാഗം കൂടുതല്…കൂടുതലാ…”
അവള് വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
“ഫ്രണ്ട് ഭാഗമോ?”
രാജശേഖരന് നെറ്റി ചുളിച്ചു.