നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]

Posted by

 

നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുള്ള പാറകളുടെയും, സൂര്യപ്രകാശമേൽക്കാത്ത നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെയും, വവ്വാലുകളുടെയും ഒക്കെ ചേർന്ന ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധം അവിടെ തളംകെട്ടി നിന്നിരുന്നു.

 

​ഗുഹയുടെ കവാടത്തിൽ ഞങ്ങൾ നിശ്ചലരായി നിന്നു. പുറത്തെ വെളിച്ചം അവിടം വരെ മാത്രമേ എത്തിയിരുന്നുള്ളൂ.

 

അതിനപ്പുറം അനന്തമായ കൂരിരുട്ട് മാത്രം.

 

ഒരു രാക്ഷസൻ വായ പിളർന്നു നിൽക്കുന്നതുപോലെ, എന്തും വിഴുങ്ങാൻ തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന കനത്ത ഇരുട്ട്.

 

​എന്താണ് അതിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് അറിയാനുള്ള ആകാംഷയും ഒപ്പം പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത ഒരു ഭയവും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു.

 

കണ്ണുകൾ കൂർപ്പിച്ച് ഞങ്ങൾ കുറച്ചുനേരം ആ ശൂന്യമായ ഇരുട്ടിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിനിന്നു.

 

​പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്.

 

​ആ ഗുഹയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും, ഇരുട്ടിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്നും ഒരു ഭയാനകമായ ശബ്ദം മുഴങ്ങി!

​ഒരു വന്യമൃഗത്തിന്റെ അലർച്ചയാണോ, അതോ വലിയ പാറക്കെട്ടുകൾ ഇടിഞ്ഞു വീഴുന്നതാണോ, അതുമല്ലെങ്കിൽ മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവിധം ഭീകരമായ, മുഴക്കമുള്ള ഒരു ശബ്ദം.

 

ആ ശബ്ദത്തിന്റെ പ്രകമ്പനത്തിൽ എന്റെ കാലിനടിയിലെ മണ്ണ് പോലും ഒന്ന് വിറച്ചതുപോലെ തോന്നി….

 

“എന്നാൽ പോയാലോ… ”

 

ഞാൻ അവരോടായി ചോദിച്ചു…

 

“എങ്ങോട്ട്…”

 

അമ്പരപ്പ് നിറഞ്ഞ രാഹുലിന്റെ ശബ്ദം..

 

“വീട്ടിലോട്ട് മൈരേ.അല്ലാതെ അതിന്റെ മടയിലേക്ക് നിനക്ക് പോണോ…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *