നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]

Posted by

​”ഇനി വണ്ടി നീ ഓടിക്ക്…”

 

​കണ്ണുരുട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.

 

​ബാക്കിലിരുന്നാൽ ഇനിയും എന്റെ കൈകൾ പണിതുടങ്ങുമെന്ന് അവൾ ഭയക്കുന്നുണ്ടാവാം.

 

അല്ലെങ്കിൽ നേരത്തെ ഉണ്ടായതുപോലൊരു വീഴ്ച അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാവില്ല.

 

​പക്ഷേ, അങ്ങനെ അവളുടെ മുന്നിൽ തോറ്റുകൊടുക്കാൻ എനിക്ക് താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു.

 

ഉള്ളിലെ നിരാശ വാശിയായി മാറി.

 

​”നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ… ഞാനില്ല…”

 

​മുഖം തിരിച്ചുപിടിച്ച് അവരോട് മൂന്നുപേരോടുമായി ഞാൻ പറഞ്ഞു.

 

​”എന്നിട്ട് നീ എന്ത് ചെയ്യാൻ പോവാ…?”

 

​ സച്ചിൻ ചോദിച്ചു.

 

​”ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്തോളാം.

നീയൊക്കെ വേണേൽ പോയിട്ട് വാ, തിരിച്ചു വരുമ്പോ എന്നെ കൂട്ടിയാൽ മതി. ഇനി അതുമല്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് ഞാൻ നടന്നോളാം… എന്നാലും കുഴപ്പമില്ല…”

 

​വിചാരിച്ചതൊന്നും നടക്കാത്തതിലുള്ള ദേഷ്യവും, നേരത്തെ കിട്ടിയ മൂഡ് പോയതിലുള്ള കലിപ്പും എല്ലാം കൂടി ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു

 

​”നീ എന്തിനാടാ വെറുതെ അതിന് ദേഷ്യപ്പെടുന്നേ…?”

 

​സച്ചിന്റെ ആ ചോദ്യം എന്റെ സമനില തെറ്റിക്കാൻ പാകത്തിലുള്ളതായിരുന്നു.

 

ഉള്ളിലേ ദേഷ്യത്തിലേക്ക് അവൻ വീണ്ടും എണ്ണ ഒഴിക്കുകയാണ്.

 

​”സച്ചിനേ… ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു വട്ടം പറഞ്ഞു, നിനക്ക് വേണമെങ്കിൽ നീ പൊയ്ക്കോ എന്ന്. ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് വെറുതെ എന്റെ മെക്കിട്ട് കയറാൻ നിക്കല്ലേ… എനിക്ക് നല്ല ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്…”

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *