നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 10 [കാവൽക്കാരൻ]

Posted by

 

പൊക്കിൾ കുഴിയിലേക്ക് ഒരു വിരൽ ഇറക്കികൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു….

 

ഹോ എന്തൊരു സുഖം…. 😵‍💫

 

​”മ്മ്… അ… അതെന്താ? അത്രയ്ക്കും മോശം ചിന്തകളാണോ നിന്റെ മനസ്സിൽ…?”

 

​വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളോടെ, പാതി ശ്വാസത്തിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

 

​”ഉം… വളരെ മോശം… നിനക്ക് സമ്മതമാണോ…?”

 

തൊട്ടാൽ പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ നിൽക്കുന്ന കുട്ടനേ എന്നാൽ ആകുംവിധം അവളുടെ ചന്തി വിടവിലേക്ക് കുറച്ചുകൂടെ തള്ളിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു..

 

സത്യം പറഞ്ഞാൽ എന്റെ ഈ നീങ്ങൽ കാരണം, പുറകിൽ ഇനി ഒരാൾക്ക് കൂടി ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം ഞാൻ ബാക്കിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്.

 

​പക്ഷേ, എന്റെ ചോദ്യത്തിന് അവളിൽ നിന്ന് മറുപടിയൊന്നും കിട്ടാതായപ്പോൾ ഉള്ളിലൊരു ആന്തൽ തുടങ്ങി.

 

ചോദിച്ചതും ചെയ്തതും അതിരുകടന്നുപോയോ? ആ മൗനം എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി.

 

​സ്വന്തം മനസ്സിനെ പഴിച്ചുകൊണ്ട്, അവളുടെ ആലില വയറിൽ മുറുകിയ കൈ പിൻവലിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുങ്ങി.

 

​അപ്പോഴാണ് അവൾ സീറ്റിൽ ഒന്നുകൂടി ഞെരുങ്ങിയിരുന്നത്. ശേഷം കാറ്റിലൂടെ അവളുടെ ശബ്ദം ഒഴുകിയെത്തി.

 

​”ഇപ്പൊ വേണ്ട ദേവാ… ഇവിടുന്ന് ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ… കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ ഒരു ഇടവഴിയിലേക്ക് കയറും… അതുവരെ നീയൊന്ന് ക്ഷമിക്ക്…”

 

​ഉണങ്ങി വരണ്ട മരുഭൂമിയിൽ പെട്ടെന്നൊരു മഴ പെയ്താലുള്ള ആശ്വാസമായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ എനിക്ക് നൽകിയത്.

 

പിൻവലിക്കാൻ തുടങ്ങിയ കൈകൾ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ, കുറച്ചുകൂടി അവകാശത്തോടെ ഉറപ്പിച്ചു വെച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *