പിന്നെ കുറച്ചു പലഹാരങ്ങളും വാങ്ങി.
. തിരിച്ചു കാറിൽ വരുന്ന വഴിയിൽ വെച്ച് ഫാരിയേയും ഗൽബിയേയും ഉമ്മ വെച്ചു.
പതിവ് പോലെ ഗൽബി എന്നോട് വായിൽ എടുത്തു തരണോ എന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം നാട്ടിൽ വരുന്നതിന്റെയും. ചേച്ചിയും മക്കളും എന്റെ ഫരിയേയും ഗൽബിയേയും എങ്ങനെ സ്വീകരിക്കും. അവരെ എന്റെ ബോസും മകളും എന്ന് പറഞ്ഞു പരിചയപെടുത്തിയാൽ അവർ വിശ്വസിക്കുമോ.? അതോ സത്യം പറയേണ്ടി വരുമോ..?
കുറച്ചു ദിവസം ഇവരിൽ ഒരാളെ എങ്കിലും കളിക്കാൻ കഴിയാതെ വരുമോ..? എന്നും തരുന്ന ഗൽബിയുടെ കണി മുടങ്ങുമ്മോ..? ഇതൊന്നും ഇല്ലാതെ വീട്ടിൽ എങ്ങനെ കഴിച്ച് കൂട്ടും? എന്നൊക്കെയുള്ള ചിന്തയിൽ ആയത് കൊണ്ട് ഗൽബിയോട് വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു. അവളെ തടഞ്ഞു. അത് മാത്രമല്ല അവിടെ വേറെയും ഉണ്ട് പ്രശ്നങ്ങൾ.
എങ്കിലും അങ്ങനെ വരുമ്പോൾ ഞാൻ ഫരിയോട് ചോദിച്ചു.
“ദീദി. ഇപ്പോൾ തല വേദന ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ..?”
“ഏയ്. ഇപ്പോൾ ഒന്നും ഇല്ല. ഇനി രാത്രി ആകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുമോ എന്നറിയില്ല.”
ഫരി പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഗൽബി ചോദിച്ചു.
“സാർ എന്തിനാ അമ്മിയെ ദീദി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.? സാറിന് അമ്മിയെ പേര് വിളിച്ചൂടെ.?”
“അതേ സാറെ. സാർ എന്നെ ദീദി എന്ന് വിളിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ പോലെ. ഞാൻ എന്തോ പ്രായം ഉള്ള ഒരാൾ ആയത് പോലെ. സാറിന് എന്നെ പേര് വിളിച്ചൂടെ..?” ഫരി ചോദിച്ചു.
“അതിന് കാരണം അമ്മി തന്നെയാ. ഞാൻ എപ്പോഴേ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എപ്പോഴും സാരി ഉടുത്ത് നടക്കരുത് എന്ന്. കുറച്ചു മോർഡേൺ ഡ്രെസ്സ് ഒക്കെ ഇട്ട് നടക്കണം എന്ന്. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അമ്മി ഓക്കെ ആണ്. ഈ വേഷത്തിൽ ഇപ്പോൾ അമ്മിയെ കണ്ടാൽ എന്റെ ചേച്ചിയാണെന്നേ പറയൂ. അമ്മി അത്രയും ചെറുപ്പം ആയി. ” ഗൽബി പറഞ്ഞു.