Posted by
“സാധ്വി ജി…” അഗസ്ത്യ പറയാൻ തുടങ്ങി.
“എൻ്റെ രാജ്യം ശപിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അതിൻ്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് ഒരിക്കലും കുട്ടികളുണ്ടാവില്ല. തലമുറകളായി ഈ ശാപം നിലനിൽക്കുന്നു. സമീപകാലത്തുണ്ടായ മഹാമാരിയിലും യുദ്ധത്തിലും എൻ്റെ രാജ്യത്തിനും പ്രജകൾക്കും കഷ്ടതകൾ ഉണ്ടായി, എൻ്റെ കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവരെയും എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാൻ ഒരു അനാഥനാണ്… ഒരു അനാഥനായ രാജാവ്. ഞാൻ മരിച്ചാൽ എൻ്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കാൻ ആരുമില്ല. എൻ്റെ രാജ്യത്തിന് ഒരു അവകാശി വേണം. അങ്ങേക്ക് എന്നെ സഹായിക്കാൻ കഴിയുമോ?”
അഗസ്ത്യ ചോദിച്ചു.
“ഞാൻ അങ്ങയെ സഹായിക്കും, രാജാവ് അഗസ്ത്യ.” പ്രണിത പറഞ്ഞു.
പ്രണിതയുടെ മുഖത്തെ ശാന്തത അഗസ്ത്യ ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ സുന്ദരിയായിരുന്നത് പോലെ തന്നെ, ഈ ശാന്തതയും അവളെ അവിശ്വസനീയമാംവിധം സുന്ദരിയാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അഗസ്ത്യ മനസ്സിലാക്കി.
“എങ്ങനെ? ദയവായി പറയൂ… ഞാൻ എന്തും ചെയ്യാം, ദേവി.” അഗസ്ത്യ പറഞ്ഞു.
“അങ്ങ് ചെയ്യേണ്ടത് ഒരു ലളിതമായ കാര്യമാണ്, എൻ്റെ രാജാവേ.” പ്രണിത പറഞ്ഞു.
“അതെന്താണ്?” അഗസ്ത്യ ചോദിച്ചു.
അങ്ങെന്നെ ഗർഭിണിയാക്കുക…
ഇത് കേട്ട് രാജാവ് ശരിക്കും ഞെട്ടി…
“താങ്കൾ ഒരു സന്യാസിനിയാണ്, ഒരു സത്വി. നിങ്ങൾക്കു ലോകകാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടാൻ സാധിക്കില്ല… അപ്പോൾ എങ്ങനെയാണ് കുട്ടികളുണ്ടാകുക?” അഗസ്ത്യ ചോദിച്ചു.