Posted by
അശ്വിൻ പതിയെ അവൾക്ക് നേരെ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു
അശ്വിൻ : വാവ ആദ്യം ഈ കരച്ചില് നിർത്ത്
ഇത് കേട്ട നീതു അശ്വിനെ ദേഷ്യത്തോടെ തുറിച്ചു നോക്കി..
അശ്വിൻ : നീ ബഹളം വച്ചത് കൊണ്ടല്ലേ എനിക്ക് അങ്ങനെയൊക്കെ പറയേണ്ടി വന്നത് ദാ ചായ കുടിക്ക് നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട്
അടുത്ത നിമിഷം നീതു ചായ തട്ടി കളഞ്ഞു
നീതു : അതിൽ നീ എന്തെങ്കിലും കലർത്തിയിട്ടുണ്ടാകും… ദയവ് ചെയ്തു വിട്ടേക്ക്…
അശ്വിൻ : വാവേ ഞാൻ…
നീതു : മതിയാക്ക്… വാവ പോലും തുഫ്… നീ എന്നെ എന്താ വിളിക്കുന്നേന്ന് ഞാൻ കണ്ടു…ഞാൻ ഇത്രയും വിശ്വസിച്ചിട്ടും…
അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുമന്ന് കലങ്ങി
അശ്വിൻ : എഴുനേറ്റ് ബെഡിൽ ഇരിക്ക് എനിക്ക് കുറച്ച് സംസാരിക്കണം അത് ആദ്യം കേൾക്ക്
നീതു : എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ട… ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു പറഞ്ഞാ നീ എന്നെ… ഇനി ഞാൻ ഒന്നും വിശ്വസിക്കില്ല.. എനിക്ക് പോണം
അശ്വിൻ : എങ്ങോട്ട്… അതും ഈ അവസ്ഥയിലോ….
നീതു : എനിക്ക് ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട… പ്ലീസ് അശ്വിനെ എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേടാ…
അശ്വിൻ : ഇല്ലെടി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമെന്നാ ഒന്നും ചെയ്യില്ല…
നീതു : എനിക്ക് അറിയാം… ഞാൻ വായിച്ചതാ.. എല്ലാവരും കൂടി പ്ലാൻ ചെയ്താ… എന്റെ ദേഹത്ത് വേറെ ആരെങ്കിലും തൊട്ടാൽ…ഞാൻ മരിക്കും സത്യമായും ഞാൻ മരിക്കും…
അശ്വിൻ : ആര് തൊടാൻ… നിന്നെ ഞാൻ ആർക്കും കൊടുക്കത്തില്ല വാവേ…
പെട്ടെന്നാണ് പുറത്ത് കാളിങ്ങ് ബെൽ മുഴങ്ങിയത്