ഇത്രെയും പറഞ്ഞ തീർന്നപ്പോൾ രണ്ടെണ്ണത്തിന്റെ മുഖത്തും ഒരുതുള്ളി ചോരയില്ല.ആ സമയത്ത് ഞാൻ ബാഗും എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. മനസ്സിൽ ജയിച്ച ഭാവത്തോട് കൂടി ഇറങ്ങി വീട്ടിൽ പോയി.
കിടന്നിട്ട് നല്ല ചുഗം. അവളെ ഒന്നുമല്ലാതെ ആക്കികളഞ്ഞ പോലെ.അവൾ എന്നെ നോക്കിയാ നോട്ടം. അതാണ് എന്റെ ഹാപ്പിനെസ്സ് .
പിന്നെ ഉച്ചക്ക് ശേഷമുള്ള ബാക്കി അപ്പോയിന്റ്മെൻറ്സ് പോയി കണ്ടിട്ട് തിരിച് വീട്ടിൽ വന്ന്. രണ്ടുദിവസം വലിയ പ്രേശ്നമില്ലാതെപ്പോയി. ഒരു ദിവസം രാത്രി ഞാൻ അമ്മുവിനെ വീട്ടിൽ ആക്കിയിട്ട് തിരിച്ചുവരുന്ന വഴി എനിക്കൊരു കാൾ വന്നു ഞാൻ എടുത്ത് ഹലോ പറഞ്ഞപ്പോ അങ്ങേ തലക്കിൽ നിന്നും അനക്കമില്ല.
രണ്ടുവട്ടം ഞാൻ ഹലോ പറഞ്ഞു. പിന്നെ എനിക്ക് ദേഷ്യവന്നിട്ട് ഞാൻ ഫോൺ വച്ചിട്ട് വണ്ടി എടുത്ത് വീട്ടിൽ പോയി.
കിടക്കന്നേരം വാട്സാപ്പിൽ ഒരു മെസ്സേജ്.
“എടോ സോറി കേട്ടോ”
“ഏഹ്. ഇത് ആരാ. എന്താ കാര്യം?”
“ഞാനാ ഗൗരി, ഓർക്കുന്നുണ്ടോ?”
ഞാൻ മനസ്സിൽ
ഇവളോ.? ഇവളുടെ പത്തി ഇത്രപെട്ടന്ന് താഴ്ന്നോ? അയ്യേ.. മോശം തന്നെ.. എടി കോപ്പേ.നീയൊക്കെ ഇത്രയ്ക്കെ ഉള്ളു. അവളുടെ അഹങ്കാരം തീർന്നല്ലോ. ഇപ്പൊ അവൾക് നന്നായിട്ട് സംസാരിക്കാൻ അറിയാം.
“ആ നീയോ.. എന്തിനാ സോറിയൊക്കെ, അതൊക്കെ വിട്ടുകള. ഞാൻ അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിന് പറഞ്ഞതാ.കുറച്ച് സെൽഫ് റെസ്പെക്ട് കൂടുതലാ എനിക്ക്.”
” എന്നാലും എടോ ഞാൻ അങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻപാടില്ല. അന്നേ ദിവസം ബസ്സിൽ ക്ലിനിക്ക്കിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ തന്റെ പ്രായമുള്ള ഒരാൾ എന്നെ അവിടെയും ഇവിടെയും തൊട്ട് നിന്നും ബസ്സിൽ നല്ല തിരക്കായതുകൊണ്ടാ എന്ന് കരുതിയെ. പിന്നെ അല്ലേ മനസ്സിലായെ ഇതേ ഞരമ്പ് കേസ് ആണെന്ന് ഞാൻ അവന്റെ മുഖത്ത് അടിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങിപോന്നു. അതിന്റെ ദേഷ്യത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാ താൻ വന്നു നമ്പർ ചോദിച്ചേ. എല്ലാം കൂടി തന്നോട് പറഞ്ഞേ. സോറി കേട്ടോ.”