സംസാരിക്കാനായി ആമിയേ നോക്കിയപ്പോഴേക്കും അവൾ ബെഞ്ചിൽ തല വച്ച് കിടന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
നോക്കാനാണെങ്കിൽ ഫോണുമില്ല… സംസാരിക്കാനാണെങ്കിൽ അതിനുമാത്രം അടുപ്പമുള്ള വേറെയാരും ക്ലാസ്സിലുമില്ല…
മൊത്തത്തിൽ ഒരു ശോകമവസ്ഥ…
ഒരു മണിക്കൂർ ഇനിയും തള്ളി നീക്കേണ്ടതിനാൽ… ബെഞ്ചിന്റെ മുകളിൽ തലവച്ചു കിടക്കാൻ ഞാനും തീരുമാനിച്ചു….
ദിവസങ്ങളായി ഉറക്കം ശരിയാവാത്തതിന്റെ കുഴപ്പം കൊണ്ടാണോ അതോ ജനലിലൂടെ ഇരചെത്തുന്ന കാറ്റുകൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല നിമിഷം നേരംകൊണ്ട് നിദ്രയെന്ന ശാന്തതയുടെ ലോകത്തേക്ക് ഞാനും പോയി….
വെള്ളത്തിനടിയിൽ പാറയിൽ കൊത്തിയെടുത്ത സർപ്പത്തിന്റെ ചിത്രമുള്ള കവിടാതിനു മുന്നിൽ നിൽക്കുകയാണ് ഞാൻ. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടെനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നില്ല…
ഇത് സ്വപ്നമാണോ.അല്ല വെള്ളം ശരീരത്തിൽ തട്ടുന്നത് എനിക്ക് അറിയാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്.. ഇളം തണുപ്പെന്നേ ചെറുതായി മൂടുന്നുണ്ട്….
കൈ കാലുകൾ അനക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടെങ്കിലും മുകളിലേക്ക് നീന്തി കയറാൻ സാധിക്കുന്നില്ല…
താഴേ എന്തിന്റെയോ അനക്കം വെള്ളത്തിൽ നിന്നും എനിക്കനുഭവിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്… പക്ഷേ നോക്കുമ്പോൾ ഇരുട്ടാണ്….
വീണ്ടും മുകളിലേക്ക് നീന്തി കയറാൻ ശ്രമിച്ചു…. ഇല്ല പറ്റുന്നില്ല…..
പെട്ടെന്നാണ് വലിയ മുഴക്കത്തോടെ ഒരു ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടത്.അതിന്റെ പ്രതികരണമെന്നോണം വെള്ളം മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് കുലുങ്ങി….