Posted by
😐
“എടാ പൊട്ടാ ഇതാണോ നിന്റെ പ്രശ്നം. നീയിപ്പോ അമിതമായി ചിന്തിച്ച് കാട് കയറണ്ട. മനുഷ്യരല്ലേ, ചില നേരങ്ങളിൽ വികാരങ്ങൾ നമ്മുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ട് പോകും. അത് സ്വാഭാവികമാണ്. ആ നിമിഷത്തിൽ നിനക്ക് അങ്ങനെ തോന്നി, നീ ചെയ്തു. അത്രയേ ഉള്ളൂ.
അതോർത്ത് നീ നിന്നെത്തന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തരുത്. നിന്റെ ഉദ്ദേശം മോശമായിരുന്നില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട്, ഇപ്പോൾ നീ റിലാക്സ് ചെയ്യ്. ബാക്കി നമുക്ക് സാവധാനം നേരിടാം. ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല, ഞാൻ കൂടെയില്ലേ?”
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും, അതുവരെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ കെട്ടിക്കിടന്ന വലിയൊരു ഭാരം ഉരുകിപ്പോകുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. വലിഞ്ഞുമുറുകിയിരുന്ന എന്റെ ശ്വാസം ഒന്ന് നേരെയായി. ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ച്, ദീർഘമായി ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു. തല പതുക്കെ പിന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ച്, കസേരയിലേക്ക് ശരീരം മുഴുവനായും വിട്ടുകൊടുത്തു…
“എടാ പൊട്ടാ നീയെന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തേ…”
എന്റെ മറുപടിയൊന്നും കിട്ടാഞ്ഞിട്ടാവും അവൾ എന്നോട് കാര്യം തിരക്കി…
അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും എനിക്ക് അറിയാതെ തന്നെ ഒരു പുഞ്ചിരി വരുകയാണ് ചെയ്തത്….
“കൃതി…?”
“മ്മ്…”
“നീ എന്ന് മുതലാടി ഇങ്ങനെയൊക്കെ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയേ…”
അത്ഭുതവും സന്തോഷവും കളിയാക്കലും എന്റെ വാക്കുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു….
“പോടാ പൊട്ടാ…”
അവളുടെ ചിരിച്ചുള്ള മറുപടി…
“താങ്ക്സ്…”
“താങ്ക്സ് ഒക്കെ അവിടേ നിക്കട്ടേ മര്യാദക്ക് നാളെ രാവിലേ എന്നേ കൂട്ടാൻ വന്നോണ്ടു…”