അത് പറയുമ്പോൾ ഒരു ഇടം കണ്ണിട്ട് നിധിയേ നോക്കാൻ ഞാൻ മറന്നില്ല….
“ഞാൻ മാമനോടൊന്ന് ചോദിച്ച് നോക്കട്ടെ ഇവിടേ നിർത്താൻ പറ്റുമോ എന്ന്. എന്തായാലും കുറേ മുറികളുള്ളതല്ലേ സമ്മതിക്കാതെ ഇരിക്കില്ല.”
കൃതിക ഒരു കാര്യം ചെയ്യും എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ചെയ്തിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ ചിന്തിച്ചിരുന്നിട്ട് കാര്യമില്ല…..
ആകേ ചിന്തിക്കേണ്ടത് അവളേ എവിടേ നിർത്തുമെന്നുള്ള കാര്യം മാത്രമാണ്…ഞാൻ എന്തായാലും അവളേ ഒറ്റയ്ക്ക് നിർത്താൻ പോവുന്നില്ല…
അങ്ങനെയിരിക്കെ.രാഹുലിന്റെ വാക്കുകൾ എനിക്ക് വളരേ വലിയ ആശ്വാസമാണ് നൽകിയത്…
“ഞാൻ ഇറക്കി വിടും….”
നിധിയുടെ ശബ്ദം…
ഞാനും രാഹുലും ഒരേ സമയം അവളേ നോക്കി….
“നീ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ശ്രീ…”
രാഹുൽ അവളോട് ചോദിച്ചു….
“ആര് വന്നാലും ഞാൻ അവരേ ഇറക്കിവിടും എന്ന്… വരുന്നവർക്കും പോവുന്നവർക്കും കേറി താമസിക്കാൻ ഇത് സത്രമൊന്നുമല്ല….”
നിസ്സാര മട്ടിൽ അവളുടെ മറുപടികേട്ടതും ഞാനും രാഹുലും പരസ്പരം മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കിയിരുന്നു…
ഇവൾക്ക് ഇതിൽനിന്നെന്ത് സുഖം കിട്ടുന്നോ ആവോ….
“ഡാ രാഹുലേ നിന്റെ ഫോൺ തന്നേ….”
അവന്റെ ഫോണും വാങ്ങി ഞാൻ റൂമിലേക്ക് പോയി…
ശേഷം കൃതികയേ വിളിച്ചു…, രണ്ട് റിങ് അടിച്ചപ്പോഴേക്കും അവൾ ഫോണെടുത്തു…
“ഹലോ….എന്താടാ…?”