പുലർച്ചെ നാല് മണി.
മഴ നിന്നില്ല.
നാൻസി എഴുന്നേറ്റു.
കാലുകൾ വിറച്ച് നടന്നു. ബാത്ത്റൂമിൽ പോയി.
വെള്ളം തുറന്ന് താഴെ ഇരുന്നു.
ശരീരം കഴുകി.
അവിടെ നോക്കി… ചോരയും വെണ്ണീരും കലർന്ന് ഒഴുകുന്നു.
അവർ കുനിഞ്ഞ് തലയിൽ കൈ വെച്ച് കരഞ്ഞു.
“എന്റെ ജോണി… എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്…?
ഞാൻ നിന്നെ എങ്ങനെ കണ്ടതാ…
എന്റെ തോമസ് ഇതറിഞ്ഞാൽ…?
എന്റെ മക്കൾ അറിഞ്ഞാൽ…?”
കരച്ചിൽ മുഴുവൻ വെള്ളത്തിൽ കലർന്ന് ഒഴുകി.
പുലർച്ചെ നാല് മണി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നാൻസി കുളിമുറിയിൽ നിന്ന് വന്നു. കാലുകൾ വിറച്ചു നടക്കുന്നു. ശരീരം മുഴുവൻ വേദന. പൂറിനുള്ളിൽ എന്തോ കത്തുന്ന പോലെ. അവർ തോമസ് ചേട്ടൻ ഉറങ്ങുന്ന അടുത്ത് കിടന്നു. കണ്ണ് അടച്ചാലും ഉറക്കം വരുന്നില്ല. മനസ്സിൽ ജോണിയുടെ മുഖം, അവന്റെ കൈകൾ, അവന്റെ കുണ്ണ… എല്ലാം തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും വരുന്നു.
“ദൈവമേ… ഞാൻ എന്താ ചെയ്തു പോയി… എന്റെ തോമസിനോട് ഞാൻ ചതിച്ചു… എന്റെ മക്കളോട് ഞാൻ ചതിച്ചു… ഞാൻ ഒരു വേശ്യയായി പോയി…” എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് അവർ കരഞ്ഞു. കണ്ണീർ തലയിണ നനഞ്ഞു. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു ചെറിയ ഇക്കിളി കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഒരു പുരുഷൻ തന്നെ ആഗ്രഹിച്ചു, തന്നെ സുഖിപ്പിച്ചു… അത് ഒരു സ്ത്രീയെ സംതൃപ്തയാക്കുന്ന ഫീൽ തന്നെ തന്നു. പക്ഷേ ലജ്ജയും കുറ്റബോധവും അതിനെ മൂടി.
രാവിലെ ജോണി എണീറ്റപ്പോൾ നാൻസി അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്നു. മുഖം വീർത്തു, കണ്ണ് ചുവന്നു. ജോണി അടുത്ത് ചെന്നു.
“മമ്മി… നല്ല ഉറക്കം കിട്ടിയോ?” എന്ന് സാധാരണ പോലെ ചോദിച്ചു.