Posted by കണ്ണീർ വന്നു. പക്ഷേ കൈ നിർത്തിയില്ല.
അവസാനം ഒരു നീണ്ട ശ്വാസം വിട്ട് ശുക്ലം ചീറ്റിത്തെറിച്ചു അദ്ദേഹം കിടന്നു.
കുറ്റബോധവും ആഗ്രഹവും കലർന്ന്.
അവർക്ക് ഇപ്പോഴും പീരീഡ്സ് വരാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ടാണ് വിസ്പർ കണ്ടത്. അമ്പത്തിയഞ്ച് വയസ്സിലും ശരീരം പൂർണ്ണമായി മെനോപോസ് ആയിട്ടില്ല. ചിലപ്പോൾ വയറ്റ് വേദന വരും, അപ്പോൾ ചെറുതായി പുളയും, പക്ഷേ ആരോടും പറയില്ല. സാരിയിൽ പാഡ് ഇട്ടാൽ അരക്കെട്ടിൽ അല്പം കട്ടി കാണും, ജോണി അത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ജോണി വന്നതോടെ നാൻസിക്ക് ജീവിതം ഒരു വലിയ ഭാരം ഇറങ്ങിയ പോലെയായി.
രാവിലെ എഴുന്നേറ്റാൽ ചായ റെഡി. തോമസിനെ കുളിപ്പിച്ച് വൃത്തിയാക്കി, മരുന്ന് കൊടുത്ത്, ചിരിച്ച് സംസാരിച്ച്… നാൻസി മമ്മി സ്കൂളിൽ പോകുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമാണ്. വൈകുന്നേരം വരുമ്പോൾ വീട് വൃത്തിയായിരിക്കും,
“ജോണി ചേട്ടൻ ഒരു ദൈവദൂതനാ …” എന്ന് നാൻസി പലപ്പോഴും പറയും. ജോണി തല കുനിച്ച് ചിരിക്കും. പക്ഷേ ഉള്ളിൽ ആ ചിരിയുടെ പിന്നിൽ ആഗ്രഹം കത്തുന്നുണ്ട്.
ഒരു രാത്രി. പുറത്ത് കനത്ത മഴ. ആകാശം പിളർന്ന് ഇടി മുഴങ്ങുന്നു. കാറ്റ് വീശി വീട് കുലുങ്ങുന്നു. തോമസ് 9 മണിക്ക് തന്നെ ഉറങ്ങി. നാൻസി മുറിയിൽ ഇരുന്ന് ടിവി കാണുകയാണ്. പെട്ടെന്ന് ഓർത്തു.
“അയ്യോ… വരാന്തയിൽ തുണി ഉണക്കിയത് മറന്നു!”
വെള്ള നൈറ്റി ഉടുത്ത്, തലയിൽ ഒരു ടവ്വൽ ഇട്ട് അവർ പുറത്തേക്ക് ഓടി. മഴ കൊണ്ട് ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് നനഞ്ഞു. നൈറ്റി ശരീരത്തോട് ചേർന്ന് ഒട്ടി. ജോണി തന്റെ മുറിയിൽ നിന്ന് വിളി കേട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.