പാലഭിഷേകം [സൂര്യപുത്രൻ കർണൻ]

ശരണ്യ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. എന്നിട്ട് അവൻ അടിച്ചൊഴിച്ച, മുഖത്തെ ശുക്ലം കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു കളഞ്ഞു.

“ഏട്ടാ! ഞാൻ എന്നാൽ ഇനി പോയി ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ. സമയം പാതിരാത്രി ആവാറായി.”

“മ്മ്… എന്നാലും എന്താ, എനിക്ക് ഇത് നല്ലയൊരു എക്സ്പീരിയൻസ് ആയിരുന്നു.” ടിഷ്യൂ പേപ്പർകൊണ്ട് കുട്ടനെ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

“ഉം. ഇനി കിടന്ന് ഉറങ്ങിക്കോ. ഞാൻ കുളികഴിഞ്ഞു, കൊച്ചിന് പാൽ കൊടുത്തിട്ട് വരാം.”

അവൾ നൈറ്റി നേരെയാക്കിയിട്ട്, അലമാരയിലെ കണ്ണാടിയിൽ ഒന്ന് നോക്കി, കെട്ടി വെച്ച മുടിയൊക്കെ അഴിച്ചിട്ട് നിൽകുമ്പോളാണ്, ജനലിന്റെ അടുത്തുള്ള ടേബിൾ-ഇൽ കുത്തിയിട്ട അവളുടെ മൊബൈൽ ഫോണിൽ നിന്നും ഒരു കാളിന്റെ റിങ്ടോൺ മുഴുങ്ങുന്നത് കേട്ടത്.

ആരാണ് ഈ സമയത്ത് വിളിച്ചത് എന്ന് നോക്കാനായി മുറിയുടെ മൂലയ്ക്ക്, ജനാലിനടുത്തുള്ള ചെറിയ ടേബിളിലേക്ക് അവൾ നടന്നു.

മൊബൈൽ എടുത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ അത് ഫുൾ ചാർജ് ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഏഹ്? ഇതേതാണ് പുതിയ നമ്പർ? ചിലപ്പോൾ കസ്റ്റമർ സർവീസ് ആവും. എന്തായാലും നാളെ നോക്കാം. അവൾ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു.

അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചാർജർ ഊരിയിട്ട്, ഫോൺ ടേബിൾലോട്ട് തിരികെ കമിഴ്ത്തി വെക്കാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവൾ അത് കണ്ടത്.

ജനൽ ചെറുതായി തുറന്ന് കിടക്കുന്നു.

അത് കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയമിടുപ്പ് ഒന്ന് കൂടി.

അങ്ങനെ വരാൻ വഴിയില്ലാലോ? ഞാൻ ഇന്ന് സന്ധ്യക്ക് വിളക്കു വെച്ച് കഴിഞ്ഞിട്ട് അടച്ചിട്ടതാണലോ?