പാലഭിഷേകം [സൂര്യപുത്രൻ കർണൻ]

 

“ഡാ. നിന്നെ കൊണ്ട് ഇതിനു പറ്റുമോ?”

 

“അത് എന്താ ചേച്ചി അങ്ങനെ ചോദിച്ചേ?”

 

“അല്ല. നമ്മൾ കുറച്ചു നേരമായി ഇങ്ങനെ കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്. അതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.”

 

“മ്മ്….. എന്നാലും എന്ത് പരുപാടിയാണല്ലേ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിലെ കാർന്നവൻ മാരുടെ?”

 

“എന്തെ?”

 

“ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത്, സ്വന്തം മക്കളെയും കൊണ്ട് ലൈഗീത ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ട്, അടുത്ത തലമുറ ഉണ്ടാകുന്ന പരുപാടിയില്ലേ അത്.”

 

“എന്ത് ചെയ്യാനാടാ ആര്യാ….. നമ്മുടെ വിധി. അല്ലാതെ എന്ത് പറയാൻ.”

 

ആര്യൻ ദിയയുടെ ദേഹത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റിട്ടു അവളുടെ അപ്പുറത്തേക്ക് കിടന്നു.

 

“ദിയെ… ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?”

 

“എന്താ?”

 

“നിനക്ക് കാമുകൻ ആയിട്ട് പുറത്ത് വേറെ ആരേലും ഉണ്ടോ?”

 

“ഉണ്ടെങ്കിൽ?”

 

“ഉണ്ടെങ്കിൽ, നിനക്ക് അവനുമായി ബോഗിച്ചിട്ട്, പിന്നെ കുട്ടിയുണ്ടാകുമ്പോൾ അത് എന്റെ കുട്ടിയാണ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ കുഴപ്പം ഇല്ലാലോ. അതാവുമ്പോൾ ആരും അറിയില്ല.”

 

“ഹാ… നിന്റെ ഐഡിയ ഒക്കെ കൊള്ളാം. പക്ഷെ ഈ വീടിന്റെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാത്ത എനിക്ക് എവിടെന്നാടാ കാമുകൻ…

 

നിന്നെയും, അച്ഛനെയും, ശങ്കരേട്ടനെയും, പിന്നെ പറമ്പിൽ പണിയെടുക്കാൻ വരുന്ന കുറച്ച് ആണുങ്ങൾ അല്ലാതെ വേറെയൊരു ആണിനേം ഞാൻ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ല.”

 

ദിയയുടെ വായയിൽ നിന്നും അതുംകൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ എല്ലാ പ്രതീക്ഷയും പോയി. സ്വന്തം ചേച്ചിയുടെ കൂടെ ലൈഗീക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാതെ ഇരിക്കാൻ പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കുന്ന അവന്റെ ആ അടവും പൊളിഞ്ഞു എന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ അവനു ആകെ മൊത്തം ഒരു നിരാശയായി. സത്യത്തിൽ ലൈഗീക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പാടാൻ ആയിരുന്നില്ല അവർക്കു മടി. മറിച്, അച്ഛന്റെ കുരികിൽ നിന്നും ഒന്ന് ഊരണം. സ്വന്തത്രമായി ഒന്ന് ജീവിക്കണം. അതാണ്‌ അവരുടെ ലക്ഷ്യം.