കുറുക്കൻ മൂലയിലെ വെടിവഴിപാട് [സൂര്യപുത്രൻ കർണൻ]

 

“ആരാ അത് “

 

‘ചന്ദ്രൻ പോറ്റി…’ ഷീബ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു.

 

ഞെട്ടികൊണ്ട് ഇരുവരും തിരിഞ്ഞു.

 

തിരിഞ്ഞപ്പോൾ, മുകളിൽ വസ്ത്രം ഇല്ലാതെ കഴുത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന രണ്ടു-മൂന്ന് സ്വർണമാലയും, വെള്ള സെറ്റ് മുണ്ട് മാത്രം ധരിച്ചു അവരുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കുകയാണ് പോറ്റി.

 

ആ വിളിയിൽ രണ്ടു പേരുടെയും നടുപുറത്തക്കൂടെ മിന്നൽ അടിച് കയറിയ പോലെ ഇരുവരുടെയും ശരീരം ഒരു നിമിഷത്തേക് വിറച്ചു.

 

“ഞ… ഞാനാ തമ്പുരാനെ… ഷീബ”

 

“അത് മനസ്സിലായി. ഇതാരാ എന്നാ ഞാൻ ചോദിച്ചേ.” കാലത്ത് അമ്പലത്തിൽ പോയി വന്ന സെറ്റ് സാരീ പോലും മാറാതെ, ഇത്തിരി വിയർത്തു, ബ്ലൗസ് കുറച്ചു അഴഞ്ഞു മുല ചാൽ കാണുന്ന പരുവത്തിൽ, മടക്കുള്ള ഇടുപ്പും, വെളു, വെളുത്ത വയറും കാണിച്ചു നിൽക്കുന്ന ശരണ്യയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു

 

“ഇവിടെ സ്റ്റേഷനിൽ പുതിയതായി ചാർജ് എടുത്ത കോൺസ്റ്റബിൾ സാറിന്റെ ഭാര്യയാ… പേര്, ശാ-” പേര് പറഞ്ഞു മുഴുവിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ ചന്ദ്രൻ പോറ്റി ഇടയിൽ കേറി പേര് മുഴുവിപ്പിച്ചു,

 

“ശരണ്യ… ല്ലേ?” അവളെയൊന്ന് അടിമുടി നോക്കിയിട്ട് അയാൾ ചോദിച്ചു.

 

അത് കേട്ടതും ശരണ്യ ആകെ മൊത്തം ഒന്ന് പേടിച്ചു. താനുമായി ഇതുവരെ ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ഇയാൾക്കു എങ്ങനെ എന്റെ പേര് അറിയാം എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിൽ.

 

“അ.. അതെ…”

 

“ഇവിടെ ഇങ്ങനെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ കയറി വരാൻ പാടില്ലായെന്ന് അറിയില്ലേ?” കുറച്ച് ശബ്ദം ഉയർത്തികൊണ്ട് ചന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു.