കുറുക്കൻ മൂലയിലെ വെടിവഴിപാട് [സൂര്യപുത്രൻ കർണൻ]

 

ശരണ്യയുടെ കണ്ണുകൾ മതിലിന്റെ ചെറിയ വിടവിലൂടെ കുളത്തിലേക്ക് പതിഞ്ഞു.

 

ആര്യൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് മെല്ലെ ഉയർന്നു. നനഞ്ഞ മുടി അവന്റെ തോളിൽ പറ്റിചേർന്നു ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു, കൂടാതെ വെള്ള തുള്ളികൾ അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിലൂടെ ഒഴുകുകയും, അവന്റെ നല്ല മിനുസമുള്ള വജ്രായുധം അവൻ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്ന ഓരോ അടിയിലും ആടുന്നുണ്ടായിരിന്നു.

 

അത് കമ്പിയായിട്ടു ഒന്നും അല്ല കിടക്കുന്നത്, എന്നാലും അതിന്റെ നീളവും, ഷേപ്പ്-ഉം കണ്ട ശരണ്യ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് അമ്പരന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ, മതിലുകളിൽ അവൾ പോലും അറിയാതെ അമർന്നു. ഒരു പതിനെട്ടു കാരന്റെ കുളി കഴിഞ്ഞുള്ള നഗ്ന പ്രദർശനം ഇവളുടെ ശരീരത്തിൽ എന്തോയൊരു കുളിർ ഉണർത്തി.

 

അതും വെറും ചെറുപ്പകാരൻ അല്ല. അടുത്ത കൊടുമാനൂർ തമ്പുരാന്റെ നഗ്നമായ ശരീരമാണ് ഞാൻ കണ്ടത് എന്നാ തോന്നൽ ആയിരുന്നു അവൾക്.

ചെറുപ്പം തൊട്ടേ നായർ കുടുംബത്തിൽ വളർന്ന ശരണ്യക്ക് ഇങ്ങനത്തെ കൊച്ചു തമ്പുരാൻ മാരോട് ആരാധനയായിരിന്നു.

 

“ഡി മിഴിച്ചു നിൽക്കാണ്ട് വേഗം വാ. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ പ്രശ്നം ആവും.”

ആര്യനെ നോക്കികൊണ്ട് മിഴിച്ചു ഏതോ സ്വപ്ന ലോകത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ശരണ്യയെ ഷീബ വിളിച്ചു.

 

സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നു ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ പോലെ ശരണ്യ പെട്ടന്ന് മതിൽ നിന്നും കൈ എടുത്ത്, തിരിഞ്ഞു.

 

അവർ വേഗം അവിടെന്ന് മാറി

 

കുറച്ചു നിമിഷത്തേക്കു തനിക്കു എന്താണ് സംഭവിച്ചത് എന്നൊരു എത്തും പിടിയും കിട്ടാതെ ശരണ്യ വന്ന വഴി തിരിച്ചു ഷീബയുടെ കൂടെ കാവിന്റെ മുന്നിലൂടെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു വിളി.