”ആര്യ, പ്ലീസ്… ഞാൻ എൻ്റെ എല്ലാ തെറ്റുകളും ഏറ്റുപറഞ്ഞതാണ്. എന്നെ വിട്. സീതയെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ ഞാൻ ചാകും.”
”വിഷമിക്കണ്ട. സീതയെ നീ എന്നെന്നും സ്നേഹിച്ചോളൂ. പക്ഷേ, എൻ്റെ കൊതികൾ നീ തീർത്തു തരണം. ഞാൻ ഇപ്പോൾ നിൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിൻ്റെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ട്,” അവൻ്റെ സ്വരം തീവ്രമായി.
”നീ… നീയെന്താ ഈ പറയുന്നത്? ഈ പാതിരാത്രിയിലോ? നീ എന്തിനാ അങ്ങോട്ട് വന്നത്?” കാവ്യയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഭ്രാന്തമായ വേഗത്തിലായി.
”നിന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ. അതിലുപരി, നിനക്കുവേണ്ടി ഞാനൊരു സമ്മാനം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഇന്ന് ക്ലാസ്സിൽ നീ എന്നെ അവഗണിച്ചില്ലേ? അതിനുള്ള ചെറിയൊരു ശിക്ഷയാണിത്. നീ ഇപ്പോൾത്തന്നെ ബാത്ത്റൂമിൽ പോവുക. ശബ്ദം പുറത്ത് കേൾക്കാതെ നഗ്നയായി നിൻ്റെ മൊബൈൽ കാമറ ഓൺ ചെയ്യണം. എന്നിട്ട് ഞാൻ പറയുന്നത് അതുപോലെ ചെയ്യുക. ഞാൻ നിൻ്റെ ലൈവ് ഷോ കാണണം. സീതയെ ചതിച്ചതിനുള്ള നിൻ്റെ ശിക്ഷയാണിത്.”
കാവ്യയുടെ നെഞ്ച് തകർന്നു. “ആര്യ! എനിക്കിതിന് കഴിയില്ല! ഞാൻ ഇവിടെയിരുന്ന് കരയുകയാണ്! എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റില്ല!”
”കരഞ്ഞോളൂ കാവ്യ. കരഞ്ഞാൽ നിന്നെ കാണാൻ എനിക്കിഷ്ടമാണ്. 10 മിനിറ്റ് സമയം തരും. അതിനുള്ളിൽ എൻ്റെ കോൾ വീഡിയോ കോളായി മാറും. ഇല്ലെങ്കിൽ… നാളെ രാവിലെ 9 മണിക്ക് ക്ലാസ്സിൽവെച്ച് ഞാൻ സീതയോട് പോയി സംസാരിക്കും. ഒരു ഫ്രണ്ടിനോട് എന്ന നിലയിൽ! എല്ലാം തുറന്നു പറയും. നിൻ്റെയും എൻ്റെയും കളികൾ എല്ലാം.”
”വേണ്ട ആര്യ! ഞാൻ അനുസരിക്കാം. നീ എന്നെ ചതിക്കരുത്. ഞാനിപ്പോൾത്തന്നെ പോവുകയാണ്.”