അങ്ങനെ കുറച്ചു നേരത്തെ സംസാരത്തിനു ശേഷം അവൾ ഉമ്മയോട് പോകുവാണെന്നും
എല്ലാരോടെന്ന രീതിയിൽ കല്യാണത്തിന് വരണമെന്നും പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്ന് അവൾ പോവുകയും ചെയ്തു.
അവളുടെ ഈ പ്രവർത്തിയിൽ നിന്നും അവൾക്ക് എന്നെ ഇപ്പോഴും ഇഷ്ടമാണെന്നു മനസ്സിലായി.
അതെന്നെ ധർമ്മ സങ്കടത്തിലാക്കി😔.
ഒരു ഭാഗത്ത് എന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരുവൾ
മറ്റൊരു ഭാഗത്ത്, അവളുടെ കല്യാണത്തിൽ സന്തോഷിക്കുന്ന അവളുടെ കുടുംബക്കാർ,എന്റെ കുടുംബക്കാർ അറിഞ്ഞാലുള്ള പ്രശ്നം,എന്റെ
പ്രായം കൊണ്ട് എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ.
എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ നിന്നു.
അവസാനം എല്ലാം എന്റെ വിധിയെന്നും, എല്ലാം മറക്കാമെന്നും വിചാരിച്ചു.
അതിന് ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ അവളെ കാണുന്നത് കുറഞ്ഞു. അവൾ കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കിലായിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതി.
അതെന്നിൽ തെല്ലൊരു ആശ്വാസം നൽകി.ഞാനെന്റെ പഠന കാര്യങ്ങളിൽ കൂടുതൽ ശ്രെദ്ധ ചെലുത്തി.
അങ്ങനെ കല്യാണത്തിന്റെ തലേ ദിവസം വന്നെത്തി.
അയൽവാസി എന്ന നിലയിൽ എന്നെ കൊണ്ടാകുന്ന രീതിയിൽ ഒക്കെ ഞാൻ അവരെ സഹായിച്ചു.
ഇടക്കൊന്നു അവളെ ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വളരെ സന്തോഷവതിയായി കാണപ്പെട്ടു.
എന്നെ കണ്ടിട്ടും കാണാത്ത പോലെ നിന്നു.
ഞാനും പിന്നെ മുഖം കൊടുക്കാൻ പോയില്ല.
അവൾ സന്തോഷംതിലാണെന്നുള്ളത് എന്നെ സന്തുഷ്ടനാകിയെങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ യുള്ളിൽ ഒരു നോവനുഭവപ്പെട്ടു.
പിറ്റേന്നവൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പോകുമ്പോൾ എന്നെ കണ്ടെങ്കിലും അവൾ mind ചെയ്തില്ല..