“നിന്റെ മേല് വേദന മാറിയാ കോലോത്ത് പണിക്ക് വരണം.. കേട്ടല്ലോ…?”..
“ വരാം കുട്ടേട്ടാ… ഒറപ്പായിട്ടും വരാം..”..
കുട്ടൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ടാക്കി ഇരുട്ട് വീണ് തുടങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ പതിയെ ഓടിച്ച് പോയി.. പിന്നേ..പണിക്കെന്റെ പട്ടി വരും, എന്ന് പിറുപിറുത്ത് അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടും കയ്യിൽ പിടിച്ച് അഹങ്കാരത്തോടെ ബാലൻ ഷാപ്പിലേക്കും കയറി…
✍️…
നേരം സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു.. കോലോത്ത് വിളക്ക് വെപ്പും,സന്ധ്യാ പ്രാർത്ഥനയും കഴിഞ്ഞ് എല്ലാരും അവരവരുടെ മുറിയിൽ കയറി…തമ്പുരാക്കൻമാർ വരുമ്പോ കുറച്ചൂടി കഴിയും.. അവർ വന്നിട്ടേ എല്ലാരും അത്താഴം കഴിക്കൂ..ജഗന്നാഥനും, രവിശങ്കറും കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ എത്തും.. ജ്വല്ലറിയിലെ സ്റ്റോക്കെടുപ്പും കണക്ക് നോക്കലുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് രാജേന്ദ്രൻ വരുമ്പോ പിന്നെയും ഒരു നേരമാകും..
നിളത്തമ്പുരാട്ടി മുറിയിൽ ഉലാത്തുകയാണ്.. അവളെന്തെന്നില്ലാത്ത ദേഷ്യത്തിലാണ്..അല്ലെങ്കിലും കൂടുതലും അവൾക്ക് രണ്ടേ രണ്ട് ഭാവങ്ങളേ ഉള്ളൂ.. ഒന്ന് ദേഷ്യവും, പിന്നൊന്ന് കാമവും.. രവിത്തമ്പുരാൻ പത്ത് ദിവസം ടൂറിലാകുമെന്നറിഞ്ഞതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിന് കാരണം..ഒരു ദിവസം ചുരുങ്ങിയത് മൂന്ന് ഊക്കെങ്കിലും കിട്ടിയില്ലേൽ കഴപ്പ് തീരാത്തവളാണ് നിള.. അതും ചെറിയ ഊക്കൊന്നും നിളക്ക് പോര.. ആർത്തുല്ലസിച്ച് കളിക്കണം..കതകടച്ചാൽ ഒരു ശബ്ദം പോലും പുറത്ത് കേൾക്കാത്ത അറയിൽ അലറിക്കൂവിക്കൊണ്ടാണ് നിളയുടെ കളികൾ.. രവി, അവളുടെ പ്രതീക്ഷക്കൊത്തുയർന്നില്ലെങ്കിലും സാമാന്യം നന്നായി ഊക്കിക്കൊടുക്കും..