“ കുടിക്കാൻ പോകുവാ…”..
അതും പറഞ്ഞ് കുട്ടൻ നടന്നു… പക്ഷേ ആ പോകുന്ന പോക്കിൽ മുട്ട് വരെ കാണുന്ന തന്റെ വെളുത്ത കാലിലേക്ക് കുട്ടേട്ടൻ നോക്കുന്നത് ഹേമ വ്യക്തമായും കണ്ടു.. അവൾക്ക് സന്തോഷമായി.. കുട്ടേട്ടൻ വളച്ചാൽ വളയുമെന്ന് അവൾക്കുറപ്പായി..അല്ലെങ്കിലും തന്നെപ്പോലൊരു സുന്ദരി അങ്ങോട്ട് ചെന്ന് മുട്ടിയാ വളയാതിരിക്കാൻ കുട്ടേട്ടൻ ബ്രഹ്മചാരിയൊന്നുമല്ലല്ലോ..
ശരിയാക്കിത്തരാം എന്ന് മനസിൽ പറഞ്ഞ് ഹേമ വീണ്ടും ചൂലെടുത്ത് മുറ്റം തൂക്കാൻ തുടങ്ങി…
ഒരു കഴപ്പിയുടെ മുന്നിൽ നിന്നും കുട്ടൻ ചെന്ന് കയറിക്കൊടുത്തത് മറ്റൊരു കാട്ടുകഴപ്പിയുടെ മുന്നിലേക്കാണ്.. അവനെ കണ്ടതും ലക്ഷ്മി അവന് കഴിക്കാനുള്ളത് വിളമ്പിക്കൊടുത്തു.. ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുട്ടൻ കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി..
“എങ്ങിനെയുണ്ട് കുട്ടേട്ടാ എന്റെ ഇഢലി… ?.
പൊങ്ങിയിട്ടില്ലേ… ?”.
ലക്ഷ്മി അർത്ഥം വെച്ച് ചോദിച്ചു.
” ഉം…”..
ഒരു മൂളൽ മാത്രം..
“എന്താ കുട്ടേട്ടാ ഇത്…?..
എന്ത് ചോദിച്ചാലും ഒരു മൂളൽ മാത്രം…”..
ലക്ഷ്മി പരിഭവം പറഞ്ഞു..
“പിന്നെന്താ ലക്ഷ്മീ ഞാൻ
പറയണ്ടേ… ?:”..
കുട്ടൻ പതിയെ ചോദിച്ചു..
“ ഇഢലി പൊങ്ങിയിട്ടുണ്ടോന്ന് ചോദിച്ചാ ഉണ്ടെന്നോ, ഇല്ലെന്നോ പറയണം… അപ്പഴല്ലേ അതിനനുസരിച്ച് നാളെ കുട്ടേട്ടന് തിന്നാൻ തരാൻ പറ്റൂ…”..
ലക്ഷ്മിക്ക് നന്നായി കഴപ്പ് കയറിയിരുന്നു..
“എന്നാ നല്ല ഇഢലിയാ.. നാളെയും ഇങ്ങിനെത്തന്നെ മതി,..”..