കാര്യങ്ങൾ ഏകദേശം മനസിലായ കുട്ടൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..
“എനിക്കിത് പറയാൻ ഇവിടെ കുട്ടേട്ടനേ ഉള്ളൂ… പറ… എന്നെ
സഹായിക്കില്ലേ… ?”..
“തമ്പുരാട്ടീ… ജഗന്നാഥൻ തമ്പുരാൻ..?”..
“അതേ പറ്റിയൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നെ സംസാരിക്കാം…
ഇപ്പോ കുട്ടേട്ടനിത് പറ… ഈ ഗൗരി പറഞ്ഞാ കുട്ടേട്ടൻ കേൾക്കില്ലേ…?”..
ഗൗരി കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
“ ഞാനെന്താ തമ്പുരാട്ടീ
ചെയ്യേണ്ടത്… ?”..
ആ ചോദ്യം കേട്ട് കഴപ്പോടെ ഗൗരി, കുട്ടനെ നോക്കി..
“കുട്ടേട്ടൻ ചെയ്യേണ്ടത് ഇനിയും മനസിലായില്ലേ… ?”..
കുട്ടൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ താഴോട്ട് നോക്കി..
“മുഖത്തേക്ക് നോക്ക് കുട്ടേട്ടാ…”..
കുട്ടൻ പതിയെ മുഖമുയർത്തി..
“നാളെത്തൊട്ട് പത്ത് ദിവസം എന്റെ തമ്പുരാൻ ടൂറിലായിരിക്കും… ആ പത്ത് ദിവസവും രാത്രി കുട്ടേട്ടന്റെ ഉറക്കം ഈ അറയിലായിരിക്കും… ഈ തമ്പുരാട്ടിയുടെ കൂടെ… ഇപ്പോ ചെയ്യേണ്ട പണി മനസിലായോ കുട്ടേട്ടന്… ?”..
ഒരു മടിയും പതർച്ചയുമില്ലാതെ ഗൗരി തുറന്ന് പറഞ്ഞു..
“തമ്പുരാട്ടീ… കോലോത്തുള്ളോര് അറിഞ്ഞാ…. “..
“ഇല്ല… അറിയില്ല… ആരുമറിയില്ല… ഞാനും കുട്ടേട്ടനുമല്ലാതെ മറ്റൊരാളുമറിയാൻ പാടില്ല… “..
ഗൗരിക്ക് തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്ന കുട്ടനെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കണമെന്നുണ്ട്.. എങ്കിലും അവളടങ്ങി..
എന്നാലും കുട്ടന്റെ കയ്യിലവൾ പിടിച്ചു..
“ തമ്പുരാൻ ചെലപ്പോ ഇന്ന് പോവും..അല്ലെങ്കിൽ നാളെ… എന്നായാലും ഞാൻ കുട്ടേട്ടനെ വിളിക്കും… അപ്പോ വരണം… കേട്ടല്ലോ… ?”..