“”ഹ്മ്മ്മ് നീ കേറി ഇരുന്നാൽ എങ്ങനാടി റംലാ…. കഴിക്കാൻ എന്തേലുംതാടി പെണ്ണെ…””
“”അതൊക്കെ നിങ്ങളുടെ പുന്നാരമോള് അകത്തു റെഡിയാകുന്നുണ്ട്..”” റംല പറയുമ്പോൾ കുപ്പിപൊട്ടിച്ചു രണ്ടു ഗ്ലാസിൽ ഒഴിച്ച കബീർ ഒന്നു രാജീവിന് നൽകിയിട്ട് ഒന്നു ഒറ്റവലിയിൽ തന്നെ അയാൾ അകത്താക്കി.
റംല അടുത്തിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു ചമ്മൽ അവനുണ്ടെങ്കിലും അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ കുറച്ചു കുടിച്ചിട്ട് സൈഡിലേക്ക് മാറ്റിവെച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും റസീന രാവിലത്തെ ബീഫ് കറി ചൂടാക്കി കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു.
“”ആഹ്ഹ തുടങ്ങിയോ…………… ?””
“”പിന്നല്ലാതെ, കണ്ടില്ലേ നിന്റെ വാപ്പയുടെ ഒരു വെപ്രാളം.”” റംല പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“””നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ …………”” റസീന ചിരിച്ചുകൊണ്ട് രാജീവിന്റെ വലതുസൈഡിൽ കിടന്ന കസേരയിലും ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു. ഇപ്പോൾ തന്റെ മുന്നിലെ കസേരയിൽ കബീറിക്കയും ഇടതു സൈഡിൽ റംലയും വലതുസൈഡിൽ റെസീനയും ആയിരുന്നു. കുപ്പിപൊട്ടിച്ചതിനെക്കാളും മനം മയക്കിയത് തന്റെ അടുത്തായി ഇരിക്കുന്ന രണ്ടു ചരക്കുകളുടെ ഗന്ധം തന്നെ ആയിരുന്നു…..
കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗത്തേക്കാൾ സ്നേഹം നൽകി തമാശയും ചിരിയും കളിയുമൊക്കെയായി രാജീവിനെ അവർ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ കിട്ടാതിരുന്ന സ്നേഹമായിരുന്നു അവൻ അനുഭവിച്ചത്.
സമയം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി……..
രാജീവ് മൂന്നെണ്ണം കഴിച്ചു തീരുമ്പോൾ അടുത്തിരുന്ന കബീറിക്കയുടെ നാവുനല്ലപോലെ കുഴഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
“”മതി മതി …………
ഇക്ക ഇനി നാളെ കഴിച്ചാൽ മതി.”” റംല പറഞ്ഞുകൊണ്ട് രാജീവിന്റെ തുടയിൽ കൈവെച്ചു തോണ്ടി.