ആളുകൾ വളരെ കുറവാണ്.. കല്യാണം നാളെ ആയതിനാൽ.. അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ മാത്രമേ ഇന്നുള്ളൂ..
ഇതിനിടയിൽ സ്വന്തക്കാരോട് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ മായ.. ആദി എവിടെ എന്ന് കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് തിരയുന്നത് അവൻ പല പ്രാവശ്യം കണ്ടിരുന്നു…
അവരുടെ മകനാവാൻ പ്രായമുള്ള തന്നെ അവരിപ്പോൾ ഒരു കാമുകനെ പോലെ കാണുന്നതിൽ അവന് അതിയായ സന്തോഷവും ആഹ്ലാദവും തോന്നി..
അവൻ പുറത്ത് കൂടി ഒന്ന് കറങ്ങി.. വീടിന്റെ അടുത്തായി.. പാചകം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള തിരക്കിലാണ് കുറച്ചു പേർ..
പാചകപ്പുരയുടെ കുറച്ചു മാറി ഒരു വിറക് പുര അവൻ കണ്ടു… വെറുതെ നടക്കുന്നത് പോലെ അവൻ അങ്ങോട്ട് ചന്ന് നോക്കി.. വിറക് പുരയോട് ചേർന്ന് ഒരു റൂമുണ്ട്.. വാതിൽ തുറന്നു കിടന്നതിനാൽ അകത്തേക്ക് അവൻ കേറി… കുറച്ചു പണിസാധനങ്ങളും എപ്പോഴും ആവശ്യമില്ലാത്ത സാധനങ്ങളും അവിടെ അവിടെ കൂട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്നു..
അവൻ ഡോറില്ലാത്ത ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി .. പാചക പ്പുര കാണാം.. ആ റൂമിൽ വലിപ്പമുള്ള ഒരു മേശ കിടന്നിരുന്നു..
അവൻ മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി.. ഈ മുറി തന്റെയും മായയുടെയും മണിയറ… പെട്ടന്ന് ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരാൻ സാധ്യത ഇല്ല .. അഥവാ വന്നാലും ജനലിലൂടെ കാണാം.. അവൻ മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങി.. സമയം അഞ്ചുമണിയെ ആയുള്ളൂ ഇനി രാത്രി ആകാൻ കാത്തിരിക്കണം..
അങ്ങനെ രാത്രി ആയി… ഭക്ഷണം വിളമ്പി തുടങ്ങി.. ആദി കഴിക്കാതെ മാറി നിന്നു…
ആ സമയം മായ അവനെ നിർബന്ധിച്ച് അടുത്ത് ഇരുത്തി… ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആദി അവളുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു ഞാൻ ഒരു സൗകര്യം കണ്ട് വച്ചിട്ടുണ്ട്… കണ്ണ് കാണിക്കുമ്പോൾ നീ വിറക് പുരയുടെ അടുത്തേക്ക് ആരും കാണാതെ വരണം….