കുതിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നവർ 2 [സ്പൾബർ]

 

 

“ അത്… ഞാൻ… എനിക്ക്…”..

 

 

“ഉം… സാരമില്ല… ഇനിയെന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ മുഖത്ത് നോക്കണം… കേട്ടല്ലോ… “..

 

 

ചിരിയോടെ ഗൗരി പറഞ്ഞു.. കുട്ടൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി തലയാട്ടി..

 

 

“ എന്നാ ചെല്ല്…”..

 

 

കുട്ടൻ വേഗം നിളയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.. താഴോട്ട് പോകണോ, അതോ കുട്ടേട്ടനെയോർത്ത് റൂമിൽ പോയി വിരലിടണോ എന്ന് ചിന്തിച്ച് ഗൗരി അവിടെത്തന്നെ നിന്നു..പിന്നെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ താഴേക്കുള്ള പടികളിറങ്ങി..

 

 

നിളയുടെ മുറിയുടെ വാതിലിൽ മുട്ടി കുട്ടൻ കാത്ത് നിന്നു.. കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞാണ് നിള വാതിൽ തുറന്നത്..

 

 

“തിരക്കീന്ന് ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു…”..

 

 

ഭയഭക്തിയോടെ കുട്ടൻ പറഞ്ഞു..

 

 

“ഉം, തിരക്കി… എന്നിട്ടിപ്പോഴാണോ എഴുന്നള്ളാൻ തോന്നിയത്… ?.

ഞാൻ രാവിലെ പറഞ്ഞതല്ലേ… ?”..

 

 

നിള, കുട്ടനെയിട്ട് ചാടിച്ചു…

 

 

“ അത്… എന്നോടിപ്പഴാ… ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞത്…”..

 

 

“ഒക്കെ കണക്കാ… എന്റെ അലമാര പൂട്ടാൻ പറ്റുന്നില്ല… താനതൊന്ന് നോക്ക്…”..

 

 

ധാർഷ്ട്യത്തോടെ നിള പറഞ്ഞു..അവളുടെ മൂത്ത ഏട്ടന്റെ പ്രായമുള്ള കുട്ടനെ,എടോന്നും താനെന്നുമൊക്കെയാണ് നിള വിളിക്കുക..

 

 

“ നോക്കാം തമ്പുരാട്ടീ…”..

 

 

ഭവ്യതയോടെ പറഞ്ഞ് കുട്ടൻ അകത്തേക്ക് കയറി.. മുട്ടോളമെത്തുന്ന ഒരു മിഡിയും ഇറുകിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുന്ന ഒരു ടീ ഷർട്ടുമിട്ട് നിൽക്കുന്ന നിളയെ, കുട്ടനൊന്ന് നോക്കിയത് കൂടിയില്ല..